Zbulimi pa shkatërrim i çarjeve me termografi ultrasonike

• Termografia e eksituar me ultratinguj (e njohur edhe si vibrotermografi) është një metodë superiore për zbulimin e çarjeve në dërrasa, panele dhe sipërfaqe druri.
• Termografia ultrasonike mundëson zbulim me saktësi dhe precizion shumë të lartë dhe me shpejtësi, pa shkatërruar materialin e inspektuar.
• Si metodë zbulimi pa shkatërrim, vibrotermografia ultrasonike e tejkalon termografinë në linjë për nga saktësia.

Zbulimi i çarjeve dhe defekteve me termografi ultrasonike

Përparësitë e zbulimit me termografi ultrasonike:

• Saktësi dhe precizion i lartë
• Inspektim i shpejtë (brenda pak sekondash ose më pak)
• Thellësi e madhe inspektimi
• Testim pa shkatërrim

Metodat e termografisë bazohen në teknologjinë infra të kuqe dhe mund të japin të dhëna për strukturën nën sipërfaqen e një materiali, duke vëzhguar ndryshimet në emetimin termik nga sipërfaqja dhe duke përdorur kamera infra të kuqe për regjistrimin e të dhënave. Emetimi varet nga përçimi i nxehtësisë në material. Në varësi të mënyrës se si krijohet transferimi i nxehtësisë, metodat e termografisë ndahen në pasive dhe aktive. Në termografinë aktive, transferimi i nxehtësisë mund të nisë nga eksitimi me energji të jashtme, duke përdorur rrezatim elektromagnetik ose ultratinguj (të njohur edhe si dridhje ultrasonike), dhe varet nga vetitë fizike të materialit, si përçueshmëria dhe difuziviteti termik, dendësia, përmbajtja e lagështisë etj. Nëse një defekt nën sipërfaqe ka veti izoluese më të mira se pjesa tjetër e materialit, defekti vepron si pengesë për transferimin e nxehtësisë, kështu që emetueshmëria e sipërfaqes mbi defekt është më e lartë (Meinlschmidt, 2005).

Konfigurimi eksperimental i termografisë së eksituar me ultratinguj – Hulumtim nga D. Popovic 2015

Termografia e eksituar me ultratinguj (UET) është një variant i vibrotermografisë (Maldague 2001). Ndryshe nga shumica e metodave të termografisë, termografia e eksituar me ultratinguj është një metodë me kontakt. Një sonotrodë vendoset në kontakt fizik me një kampion prove për ta eksituar objektin me një valë mekanike. Nxehtësia krijohet lokalisht nga fërkimi në çarje dhe/ose shkëputje të tjera të lidhjes, ku ndodh shndërrimi i drejtpërdrejtë i energjisë mekanike në energji termike (Maldague 2001). Transferimi i nxehtësisë i nisur në këtë mënyrë sjell emetim nxehtësie nga sipërfaqja e objektit. Një rritje lokale e temperaturës arrihet brenda milisekondash dhe paraqitet nga një kamerë infra e kuqe si një burim i ndritshëm IR mbi një sfond të errët. (Cho et al. 2007).