Temat dotyczący ultradźwięków: "Ultradźwiękowa deaglomeracja"

Deaglomeracja oznacza proces rozbijania lub rozpraszania cząstek, które uległy aglomeracji, agregacji lub utworzyły skupiska. Siły międzycząsteczkowe można podzielić na dwie grupy: siły adhezyjne, takie jak oddziaływania van der Waalsa, przyciąganie elektrostatyczne i magnetyczne, zazębianie mechaniczne oraz wiązania chemiczne, nie wymagają mostka materiałowego między cząstkami. Mostki stałe, kapilarne siły wiążące i nieruchome mostki cieczy opierają się na tworzeniu stałych połączeń między cząstkami.
Ultradźwiękowa deaglomeracja i dyspergowanie to skuteczna metoda rozbijania aglomeratów i agregatów cząstek na pojedyncze cząstki, która prowadzi do jednorodnie rozproszonych zawiesin. Ważnym obszarem zastosowań dyspergatorów ultradźwiękowych jest dyspergowanie nanocząstek, takich jak nanorurki węglowe, krzemionka, tlenek glinu, dwutlenek tytanu czy magnetyt.
Kawitacja akustyczna, zasada działania stojąca za ultradźwiękową deaglomeracją i mieleniem, wytwarza intensywne hydrauliczne siły ścinające, które pokonują wiązania międzycząsteczkowe i wspomagają deaglomerację zaglomerowanych cząstek do monodyspersyjnych nanocząstek.
Dowiedz się więcej o ultradźwiękowym dyspergowaniu, deaglomeracji i mieleniu na mokro nanocząstek!