Liza ultradźwiękowa do analizy metodą Western blot
- Western blot to procedura analityczna służąca do wykrywania określonych białek w próbce homogenatu tkankowego lub ekstraktu komórkowego.
- Aby przeprowadzić analizę metodą Western blot lub zmierzyć aktywność enzymatyczną, wiele oznaczeń wymaga dostępu do materiałów (np. białek, DNA, fragmentów subkomórkowych) zamkniętych wewnątrz komórki.
- Sonikacja jest niezawodną i łatwą w stosowaniu metodą kontrolowanego rozbijania komórek i lizy.
Ultradźwiękowe rozbijanie komórek
Ekstrakcja białek z tkanek i komórek hodowlanych stanowi pierwszy etap wielu technik biologicznych, biochemicznych i analitycznych (PAGE, Western blot, ELISA, spektrometria mas itp.) lub oczyszczania białek. Aby uzyskać wysoką wydajność odzysku białek, materiał komórkowy i tkanki muszą zostać skutecznie rozbite/poddane lizie. Zarówno w przypadku komórek roślinnych, jak i tkanek zwierzęcych sonikacja umożliwia łatwe i szybkie przygotowanie lizatu komórkowego.
Zalety sonikacji
- szybka i wydajna
- łatwa obsługa
- wysoka wydajność odzysku białek
- odtwarzalna/powtarzalna
- precyzyjnie kontrolowana
- skalowalna
Sonikator VialTweeter do ultradźwiękowego przygotowania próbek, np. rozbijania komórek i izolacji białek
Protokół immunoprecypitacji do immunoblottingu metodą Western blot
A. Odczynniki
Do przygotowania roztworów należy używać oczyszczonej wody, np. Milli-Q.
- 1X sól fizjologiczna buforowana fosforanami (PBS)
- 1X bufor do lizy komórek: 20 mM Tris (pH 7,5), 150 mM NaCl, 1 mM EDTA, 1 mM EGTA, 1% Triton X-100, 2,5 mM pirofosforanu sodu, 1 mM β-glicerofosforanu, 1 mM Na3VO4, 1 μg/ml leupeptyny
Ważne: Dodać 1 mM PMSF bezpośrednio przed użyciem. - 15 μl białka A+15 μl białka G wystarcza do IP, ale może to zależeć od przeciwciała pierwotnego i objętości próbki. Można również użyć gotowej mieszaniny agarozy z białkiem A/G (np. białka A do wychwytywania króliczych IgG i białka G do wychwytywania mysich IgG)
- 3X bufor próbkowy SDS: 187,5 mM Tris-HCl (pH 6,8 w 25°C), 6% w/v SDS, 30% glicerolu, 150 mM DTT, 0,03% w/v błękitu bromofenolowego
B. Przygotowanie lizatów komórkowych
- Zebrać komórki. Aby zebrać komórki w warunkach niedenaturujących, usunąć pożywkę i jednokrotnie przepłukać komórki lodowato zimnym PBS.
- Usunąć PBS, dodać do każdej płytki (10 cm) 0,5 ml lodowato zimnego buforu do lizy komórek 1X i inkubować płytki na lodzie przez 5 minut.
- Zeskrobać komórki z płytek i przenieść do probówek do mikrowirowania. Przechowywać na lodzie.
- Poddać sonikacji dwukrotnie przez 10 sekund w lodowato zimnym buforze do immunoprecypitacji (bufor IP: 50 mM Tris-HCl [pH 7,4], 150 mM NaCl, 5 mM EDTA, 0,1% NP-40 i mieszanina inhibitorów proteaz). Do sonikacji VialTweeter lub sonikator sondowy, taki jak UP100H lub UP200Ht, nadają się najlepiej.
- Wirować lizaty przy 15 000 g przez 10 minut w 4°C.
- Przenieść supernatant do nowej probówki. (W razie potrzeby lizat można przechowywać w –80°C.)
- Dodać przeciwciało pierwotne do supernatantu. Supernatant z przeciwciałem pierwotnym inkubuje się przez 1 h w 4°C przy delikatnym mieszaniu. Przeciwciało pierwotne zazwyczaj dodaje się w stężeniu 10x wyższym niż stosowane w analizie metodą Western blot. (Można zacząć od 1μg na 100μL.)
- Następnie supernatant inkubuje się przez kolejną 1 h z mieszaniną równych ilości agarozy z białkiem A (Invitrogen) i agarozy z białkiem G.
- Przemyć osady agarozy trzykrotnie buforem IP. Następnie wyekstrahować związane białka za pomocą buforu do nanoszenia próbek na żel SDS-PAGE, ogrzewając przez 5 minut w 95°C.
C. Immunoprecypitacja
- Pobrać 200 μl lizatu komórkowego i dodać przeciwciało pierwotne. Inkubować przez noc w 4°C przy delikatnym kołysaniu.
- Dodać kulki agarozowe z białkiem A lub G (20 μl 50% zawiesiny kulek). Inkubować przez 1–3 godziny w 4°C przy delikatnym kołysaniu.
- Wirować w mikrowirówce przez 30 sekund w 4°C. Przemyć osad pięciokrotnie, używając 500 µl buforu do lizy komórek 1X. Podczas przemywania przechowywać na lodzie.
- Ponownie zawiesić osad w 20 μl buforu próbkowego SDS 3X. Wymieszać na worteksie, a następnie wirować w mikrowirówce przez 30 sekund.
- Ogrzać próbkę do 95–100°C przez 2–5 minut i wirować w mikrowirówce przez 1 minutę przy 14 000 X g.
- Nanieść próbkę (15–30 μl) na żel SDS-PAGE (12–15%).
- Przeanalizować próbkę metodą Western blot.
Analiza metodą Western blot z użyciem sonikatora UP50H
Poniższy protokół z użyciem sonikatora sondowego UP50H zastosowano w badaniu Kriebisch i wsp. (2011):
Białko całkowite wyizolowano z komórek MC3T3-E1 poddanych działaniu 1,25(OH)2D3 (10−8 M) lub nośnika. Komórki poddano lizie za pomocą buforu zawierającego 50 mM Tris HCl, pH 8 (Sigma-Aldrich); 150 mM NaCl (Fisher Scientific); 0,1% dodecylosiarczanu sodu (SDS) (Fisher Scientific); 1% IGEPAL CA-630 (Sigma-Aldrich) i 0,5% deoksycholanu sodu (Merck). Lizat komórkowy poddano sonikacji przez 2 × 10 s przy ustawieniu cyklu 1 i amplitudy 80 za pomocą procesora ultradźwiękowego UP50H (Hielscher, Ultrasound Technology, Teltow, Niemcy). Następnie materiał wirowano przez 10 min przy 14 000 rpm, a supernatant wykorzystano do analizy metodą Western blot. Dwadzieścia pięć μg białka gotowano w buforze próbkowym i środku redukującym (Invitrogen), a następnie rozdzielono metodą SDS-PAGE z użyciem 4–12% żeli poliakrylamidowych (Invitrogen) i przeniesiono na membranę nitrocelulozową (GE health care). Membranę blokowano przez 1 h za pomocą TBS (10 mM Tris-HCl; pH 7,6; 150 mM NaCl) zawierającego 1% kazeiny (Sigma-Aldrich) i 1% Tris (1 M). Po blokowaniu membranę inkubowano przez noc w 4°C przy delikatnym mieszaniu z przeciwciałem pierwotnym (króliczym przeciw ludzkiej CBS, 1/500, opracowanym w laboratorium prof. R. Banerjee, Ann Arbor, MI, USA). Inkubację z przeciwciałem wtórnym sprzężonym z peroksydazą chrzanową (HPR) (Dako) prowadzono przez 1 h w temperaturze pokojowej. Wszystkie bloty wywołano metodą wzmocnionej chemiluminescencji (Perkin Elmer).
Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej o najlepszych praktykach ultradźwiękowej lizy komórek i ekstrakcji, przygotowaniu lizatów oraz zaleceniach dotyczących usprawniania procesów!
Poniższa tabela przedstawia orientacyjną wydajność przetwarzania naszych sonikatorów laboratoryjnych:
| Zalecane urządzenia | Objętość partii | Natężenie przepływu |
|---|---|---|
| Sonikator do płytek 96-dołkowych UIP400MTP | płytki wielodołkowe / mikrotitracyjne | n.a. |
| Ultradźwiękowy CupHorn | CupHorn do fiolek lub zlewki | n.a. |
| GDmini2 | ultradźwiękowy mikroreaktor przepływowy | n.a. |
| VialTweeter | 0,5 do 1,5mL | n.a. |
| UP100H | 1 do 500mL | 10 do 200mL/min |
| UP200Ht, UP200St | 10 do 1000mL | 20 do 200mL/min |
| UP400St | 10 do 2000mL | 20 do 400mL/min |
| Ultradźwiękowa wytrząsarka sitowa | n.a. | n.a. |
Skontaktuj się z nami! / Zapytaj nas!
Sonikator do płytek UIP400MTP do sonikacji płytek 96-dołkowych z wysoką wydajnością przetwarzania próbek
O metodzie Western blot
Blotting to procedury analityczne, w których DNA, RNA i białka są przenoszone na nośnik, aby można je było rozdzielić.
Metoda Southern blot służy do wykrywania DNA, Northern blot do wykrywania RNA, a Western blot do wykrywania białek.
Western blot jest również nazywany immunoblottingiem białek, ponieważ do swoistego wykrywania antygenu wykorzystuje się przeciwciało. Western blot jest jedną z najważniejszych metod analitycznych służących do wykrywania określonych białek w próbce. W metodzie Western blot białka są unieruchamiane na membranach, aby można je było wykryć za pomocą przeciwciał monoklonalnych lub poliklonalnych.
Za pomocą elektroforezy w żelu poliakrylamidowym z SDS (SDS-PAGE) białka natywne rozdziela się według struktury 3-D, a białka zdenaturowane według długości polipeptydu. Następnie białka przenosi się na membranę (zazwyczaj nitrocelulozową lub PVDF), gdzie są wybarwiane za pomocą przeciwciał swoistych wobec białka docelowego. Etap elektroforezy żelowej uwzględnia się w analizie metodą Western blot, aby rozwiązać problem reaktywności krzyżowej przeciwciał.
Następnie rozdzielone białka przenosi się metodą blottingu na matrycę (najczęściej na membranę nitrocelulozową lub PVDF), gdzie są wybarwiane za pomocą przeciwciał. Przeciwciała pełnią funkcję sondy i są dobierane swoiście do białka docelowego. Analiza lokalizacji i intensywności swoistej reakcji ujawnia szczegóły ekspresji białek docelowych w danej próbce. Metoda Western blot mogłaby wykrywać białko docelowe w ilości zaledwie 1ng dzięki wysokiej rozdzielczości elektroforezy żelowej oraz dużej swoistości i wysokiej czułości testu immunologicznego. Metodę Western blot stosuje się w biologii molekularnej, biochemii, immunogenetyce i innych dziedzinach badań molekularnych.
Inne pokrewne techniki obejmują analizę metodą dot blot, immunohistochemię i immunocytochemię, w których przeciwciała są wykorzystywane do wykrywania białek w tkankach i komórkach za pomocą barwienia immunologicznego, oraz test immunoenzymatyczny ELISA.
Literatura / Źródła
- Koch RJ, Barrette AM, Stern AD, et al. Validating Antibodies for Quantitative Western Blot Measurements with Microwestern Array. Sci Rep. 2018;8(1):11329. Published 2018 Jul 27. doi:10.1038/s41598-018-29436-0
- Carsten Kriebitzsch, Lieve Verlinden, Guy Eelen, Natasja M. van Schoor, Karin Swart, Paul Lips, Mark B. Meyer, J Wesley Pike, Steven Boonen, Carsten Carlberg, Victor Vitvitsky, Roger Bouillon, Ruma Banerjee, and Annemieke Verstuyf (2011): 1,25-dihydroxyvitamin D3 influences cellular homocysteine levels in murine pre-osteoblastic MC3T3-E1 cells by direct regulation of cystathionine β-synthase. J Bone Miner Res. 26(12), 2011. 2991–3000.
- Tahrin Mahmood, Ping-Chang Yang (2012): Western Blot: Technique, Theory, and Trouble Shooting. North American Journal of Medical Sciences. 4(9), 2012. 429-434.
Sonikator VialTweeter do jednoczesnego przygotowania próbek w wielu fiolkach
