Ultradźwiękowe wytwarzanie wzmacnianej gumy
- Wzmacniane gumy wykazują większą wytrzymałość na rozciąganie, wydłużenie i odporność na ścieranie oraz lepszą odporność na starzenie.
- Wypełniacze, takie jak sadza (np. CNTs, MWNTs), grafen lub krzemionka, muszą być jednorodnie zdyspergowane w osnowie, aby zapewnić pożądane właściwości materiału.
- Ultradźwięki dużej mocy zapewniają doskonałą jakość rozmieszczenia monodyspersyjnych nanocząstek o silnych właściwościach wzmacniających.
Dyspersja ultradźwiękowa
Sonikacja jest szeroko stosowana do dyspergowania nanomateriałów, takich jak monodyspersyjne nanocząstki i nanorurki, ponieważ ultradźwięki znacznie usprawniają rozdzielanie i funkcjonalizację cząstek oraz rurek.
Urządzenia do dyspergowania ultradźwiękowego wytwarzają kawitację i duże siły ścinające, które rozbijają, deaglomerują, rozplątują i dyspergują nanocząstki oraz nanorurki. Intensywność sonikacji można precyzyjnie regulować i kontrolować, tak aby parametry obróbki ultradźwiękowej były idealnie dostosowane do stężenia, aglomeracji oraz orientacji i splątania nanomateriału. Dzięki temu nanomateriały można przetwarzać optymalnie, zgodnie z wymaganiami dotyczącymi danego materiału. Optymalne warunki dyspergowania, wynikające z indywidualnie dobranych parametrów procesu ultradźwiękowego, pozwalają uzyskać wysokiej jakości końcowy nanokompozyt gumowy o doskonałych właściwościach wzmacniających nanododatków i nanowypełniaczy.
Ze względu na doskonałą jakość dyspergowania za pomocą ultradźwięków i uzyskaną dzięki temu jednorodną dyspersję, bardzo mała zawartość wypełniacza wystarcza do osiągnięcia znakomitych właściwości materiału.
Guma wzmacniana sadzą za pomocą ultradźwięków
Sadza jest jednym z najważniejszych wypełniaczy gum, zwłaszcza stosowanych w oponach, nadającym materiałowi gumowemu odporność na ścieranie i wytrzymałość na rozciąganie. Cząstki sadzy wykazują silną tendencję do tworzenia agregatów, które trudno jednorodnie zdyspergować. Sadza jest powszechnie stosowana w farbach, emaliach, farbach drukarskich, barwnikach do nylonu i tworzyw sztucznych, mieszankach lateksowych, mieszankach woskowych, powłokach fotograficznych i innych produktach.
Dyspersja ultradźwiękowa umożliwia deaglomerację i równomierne mieszanie przy bardzo wysokiej monodyspersyjności cząstek.
Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej o dyspersji ultradźwiękowej w kompozytach wzmacnianych!
Guma wzmacniana CNT / MWCNT za pomocą ultradźwięków
Homogenizatory ultradźwiękowe to wydajne systemy dyspergujące, które można precyzyjnie kontrolować i dostosowywać do wymagań procesu oraz materiału. Precyzyjna kontrola parametrów procesu ultradźwiękowego jest szczególnie ważna przy dyspergowaniu nanorurek, takich jak MWNTs lub SWNTs, ponieważ nanorurki trzeba rozplątać do postaci pojedynczych rurek bez ich uszkadzania (np. przecinania). Nieuszkodzone nanorurki mają wysoki stosunek długości do średnicy (do 132 000 000:1), dzięki czemu po wprowadzeniu do kompozytu nadają mu wyjątkową wytrzymałość i sztywność. Intensywna, precyzyjnie dostosowana sonikacja przezwycięża siły van der Waalsa oraz dysperguje i rozplątuje nanorurki, pozwalając uzyskać materiał gumowy o wysokich parametrach użytkowych, wyjątkowej wytrzymałości na rozciąganie i wyjątkowym module sprężystości.
Ponadto funkcjonalizacja ultradźwiękowa służy do modyfikacji nanorurek węglowych w celu uzyskania pożądanych właściwości przydatnych w różnorodnych zastosowaniach.
Guma wzmacniana nanokrzemionką za pomocą ultradźwięków
Dyspergatory ultradźwiękowe zapewniają wysoce jednorodne rozmieszczenie nanocząstek krzemionki (SiO2) w roztworach polimerów kauczukowych. Nanocząstki krzemionki (SiO2) muszą być jednorodnie rozmieszczone jako cząstki monodyspersyjne w spolimeryzowanym styrenie-butadienie i innych kauczukach. Monodyspersyjna nanokrzemionka SiO2 działa jako środek wzmacniający, który znacznie poprawia ciągliwość, wytrzymałość, wydłużenie, właściwości przy zginaniu oraz odporność na starzenie. W przypadku nanocząstek obowiązuje zasada: im mniejszy rozmiar cząstek, tym większa ich powierzchnia właściwa. Przy większym stosunku powierzchni do objętości (S/V) uzyskuje się lepsze efekty strukturalne i wzmacniające, co zwiększa wytrzymałość na rozciąganie oraz twardość wyrobów gumowych.
Dyspersja ultradźwiękowa nanocząstek krzemionki umożliwia dokładną kontrolę parametrów procesu, pozwalając uzyskać kulistą morfologię, precyzyjnie dobrany rozmiar cząstek i bardzo wąski rozkład ich wielkości.
Krzemionka zdyspergowana ultradźwiękowo zapewnia najwyższe parametry użytkowe gumy wzmacnianej w ten sposób.
Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej o ultradźwiękowym dyspergowaniu SiO2!
Ultradźwiękowe dyspergowanie dodatków wzmacniających
Wykazano, że sonikacja umożliwia dyspergowanie wielu innych materiałów nanocząstkowych w celu poprawy modułu sprężystości, wytrzymałości na rozciąganie i właściwości zmęczeniowych kompozytów gumowych. Ponieważ rozmiar, kształt, powierzchnia i aktywność powierzchniowa cząstek wypełniaczy oraz dodatków wzmacniających mają kluczowe znaczenie dla ich działania, wydajne i niezawodne dyspergatory ultradźwiękowe stanowią jedną z najczęściej stosowanych metod wprowadzania cząstek o rozmiarach mikro- i nanometrycznych do wyrobów gumowych.
Typowe dodatki i wypełniacze, które za pomocą sonikacji wprowadza się do osnów gumowych jako równomiernie rozmieszczone lub monodyspersyjne cząstki, to węglan wapnia, glinka kaolinowa, krzemionka pirogeniczna, krzemionka strącana, tlenek grafitu, grafen, mika, talk, baryt, wollastonit, strącane krzemiany, krzemionka pirogeniczna i diatomit.
Gdy funkcjonalizowane kwasem oleinowym nanocząstki TiO2 są dyspergowane ultradźwiękowo w kauczuku styrenowo-butadienowym, nawet bardzo mała ilość funkcjonalizowanego kwasem oleinowym SiO2 znacznie poprawia moduł sprężystości, wytrzymałość na rozciąganie i właściwości zmęczeniowe oraz działa jako środek chroniący przed fotodegradacją i degradacją termiczną.
- Trójwodny tlenek glinu (Al2O3) dodaje się jako środek zmniejszający palność, w celu poprawy przewodności cieplnej oraz odporności na prądy pełzające i erozję.
- Wypełniacze z tlenku cynku (ZnO) zwiększają względną przenikalność elektryczną oraz przewodność cieplną.
- Dwutlenek tytanu (TiO2) poprawia przewodność cieplną i elektryczną.
- Węglan wapnia (CaCO3) jest stosowany jako dodatek ze względu na swoje właściwości mechaniczne, reologiczne i zmniejszające palność.
- Tytanian baru (BaTiO3) zwiększa stabilność termiczną.
- Grafen i tlenek grafenu (GO) zapewniają doskonałe właściwości mechaniczne, elektryczne, cieplne i optyczne materiału.
- Nanorurki węglowe (CNTs) znacznie poprawiają właściwości mechaniczne, takie jak wytrzymałość na rozciąganie, przewodność elektryczna i cieplna.
- Wielościenne nanorurki węglowe (MWNTs) poprawiają moduł Younga i granicę plastyczności. Na przykład już 1 wt.% MWNTs w żywicy epoksydowej powoduje wzrost modułu Younga i granicy plastyczności odpowiednio o 100% i 200% w porównaniu z czystą osnową.
- Jednościenne nanorurki węglowe (SWNTs) poprawiają właściwości mechaniczne i przewodność cieplną.
- Nanowłókna węglowe (CNF) zwiększają wytrzymałość, odporność na ciepło i trwałość.
- Nanocząstki metali, takich jak nikiel, żelazo, miedź, cynk, aluminium i srebro, dodaje się w celu poprawy przewodności elektrycznej i cieplnej.
- Organiczne nanomateriały, takie jak montmorylonit, poprawiają właściwości mechaniczne i zmniejszają palność.
Systemy do dyspersji ultradźwiękowej
Hielscher Ultrasonics oferuje szeroką gamę urządzeń ultradźwiękowych – od mniejszych systemów stołowych do badań wykonalności po przystosowane do intensywnej eksploatacji przemysłowe jednostki sonikatorów o mocy do 16kW na jednostkę. Moc, niezawodność, możliwość precyzyjnej kontroli oraz solidność sprawiają, że systemy dyspergowania ultradźwiękowego Hielscher są „koniem roboczym” na linii produkcyjnej formulacji zawierających mikro- i nanocząstki. Nasze sonikatory umożliwiają łatwe przetwarzanie dyspersji wodnych i rozpuszczalnikowych nawet o wysokiej lepkości (do 10 000cp) . Różnorodne sonotrody (rogi ultradźwiękowe), wzmacniacze (zwiększające lub zmniejszające amplitudę), geometrie komór przepływowych i inne akcesoria umożliwiają optymalne dostosowanie dyspergatora ultradźwiękowego do produktu i wymagań jego procesu.
Przemysłowe procesory ultradźwiękowe Hielscher Ultrasonics mogą zapewniać bardzo wysokie amplitudy. Pracę ciągłą z amplitudami do 200µm w trybie 24/7 można uruchomić niezwłocznie. Dla jeszcze wyższych amplitud dostępne są sonotrody ultradźwiękowe wykonywane na zamówienie. Solidność urządzeń ultradźwiękowych Hielscher umożliwia pracę w trybie 24/7 przy dużym obciążeniu i w wymagających warunkach. Dyspergatory ultradźwiękowe Hielscher są instalowane na całym świecie do komercyjnej produkcji na dużą skalę.
| Objętość partii | Natężenie przepływu | Zalecane urządzenia |
|---|---|---|
| 10 do 2000mL | 20 do 400mL/min | UP200Ht, UP400St |
| 0,1 do 20L | 0,2 do 4L/min | UIP2000hdT |
| 10 do 100L | 2 do 10L/min | UIP4000 |
| nie dotyczy | 10 do 100L/min | UIP16000 |
| nie dotyczy | większe | zespół urządzeń UIP16000 |
Literatura / Źródła
- Bitenieks, Juris; Meria, Remo Merijs; Zicans, Janis; Maksimovs, Roberts; Vasilec, Cornelia; Musteata, Valentina Elena (2012): Styrene–acrylate/carbon nanotube nanocomposites: mechanical, thermal, and electrical properties. Proceedings of the Estonian Academy of Sciences, 2012, 61, 3, 172–177.
- Kaboorani, Alireza; Riedl, Bernard; Blanchet, Pierre (2013): Ultrasonication Technique: A Method for Dispersing Nanoclay in Wood Adhesives. Journal of Nanomaterials 2013.
- Momen, G.; Farzaneh, M. (2011): Survey of Micro/Nano Filler Use to improve Silicone Rubber For Outdoor Insulators. Review of Advanced Materials Science 27, 2011. 1-3.
- Sharma, S.D.; Singh, S. (2013): Synthesis and Characterization of Highly Effective Nano Sulfated Zirconia over Silica: Core-Shell Catalyst by Ultrasonic Irradiation. American Journal of Chemistry 2013, 3(4): 96-104.
Warto wiedzieć
Kauczuk syntetyczny
Kauczuk syntetyczny to dowolny elastomer wytworzony sztucznie. Kauczuki syntetyczne to głównie polimery syntetyzowane z produktów ubocznych przetwarzania ropy naftowej i, podobnie jak inne polimery, wytwarzane z różnych monomerów pochodzenia naftowego. Najbardziej rozpowszechnionym kauczukiem syntetycznym jest kauczuk styrenowo-butadienowy (SBR), otrzymywany przez kopolimeryzację styrenu i 1,3-butadienu. Inne kauczuki syntetyczne wytwarza się z izoprenu (2-metylo-1,3-butadienu), chloroprenu (2-chloro-1,3-butadienu) oraz izobutylenu (metylopropenu) z niewielkim procentowym udziałem izoprenu do sieciowania. Te i inne monomery można mieszać w różnych proporcjach i poddawać kopolimeryzacji w celu uzyskania produktów o zróżnicowanych właściwościach fizycznych, mechanicznych i chemicznych. Monomery można wytwarzać w czystej postaci, a dodawanie zanieczyszczeń lub dodatków można kontrolować zgodnie z założeniami, aby uzyskać optymalne właściwości. Polimeryzację czystych monomerów można lepiej kontrolować, aby uzyskać pożądaną proporcję wiązań podwójnych cis i trans.
Kauczuk syntetyczny, podobnie jak kauczuk naturalny, jest szeroko stosowany w przemyśle motoryzacyjnym do produkcji opon, profili drzwiowych i okiennych, węży, pasów, mat i wykładzin podłogowych.
Kauczuk naturalny
Kauczuk naturalny jest również znany jako kauczuk indyjski lub caoutchouc. Kauczuk naturalny jest klasyfikowany jako elastomer i składa się głównie z polimerów związku organicznego poli-cis-izoprenu oraz wody. Zawiera śladowe ilości zanieczyszczeń, takich jak białko, brud itp. Kauczuk naturalny, pozyskiwany w postaci lateksu z kauczukowca Hevea Brasiliensis, wykazuje doskonałe właściwości mechaniczne. Jednak w porównaniu z kauczukami syntetycznymi kauczuk naturalny ma gorsze parametry użytkowe, zwłaszcza pod względem stabilności termicznej i kompatybilności z produktami naftowymi. Kauczuk naturalny ma szeroki zakres zastosowań, zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z innymi materiałami. Stosuje się go głównie ze względu na duży stopień rozciągliwości, wysoką sprężystość i niezwykle wysoką wodoszczelność. Temperatura topnienia kauczuku wynosi około 180°C (356°F).
Poniższa tabela przedstawia zestawienie różnych rodzajów kauczuku:
| ISO | Nazwa techniczna | Nazwa zwyczajowa |
|---|---|---|
| ACM | Kauczuk poliakrylanowy | |
| AEM | Kauczuk etylenowo-akrylanowy | |
| AU | Poliuretan poliestrowy | |
| BIIR | Bromowany kauczuk izobutylenowo-izoprenowy | Kauczuk bromobutylowy |
| BR | Polibutadien | Buna CB |
| CIIR | Chlorowany kauczuk izobutylenowo-izoprenowy | Kauczuk chlorobutylowy, kauczuk butylowy |
| CR | Polichloropren | Chloropren, Neoprene |
| CSM | Polietylen chlorosulfonowany | Hypalon |
| ECO | Epichlorohydryna | ECO, epichlorohydryna, Epichlore, Epichloridrine, Herclor, Hydrin |
| EP | Etylen-propylen | |
| EPDM | Monomer etylenowo-propylenowo-dienowy | EPDM, Nordel |
| EU | Poliuretan polieterowy | |
| FFKM | Kauczuk perfluorowęglowy | Kalrez, Chemraz |
| FKM | Fluorowany węglowodór | Viton, Fluorel |
| FMQ | Fluorosilikon | FMQ, kauczuk silikonowy |
| FPM | Kauczuk fluorowęglowy | |
| HNBR | Uwodorniony kauczuk nitrylowo-butadienowy | HNBR |
| IR | Poliizopren | (Syntetyczny) kauczuk naturalny |
| IIR | Kauczuk butylowy izobutylenowo-izoprenowy | Kauczuk butylowy |
| NBR | Akrylonitryl-butadien | NBR, kauczuk nitrylowy, Perbunan, Buna-N |
| PU | Poliuretan | PU, poliuretan |
| SBR | Styren-butadien | SBR, Buna-S, GRS, Buna VSL, Buna SE |
| SEBS | Kopolimer styren-etylen-butylen-styren | Kauczuk SEBS |
| SI | Polisiloksan | Kauczuk silikonowy |
| VMQ | Silikon winylowo-metylowy | Kauczuk silikonowy |
| XNBR | Akrylonitryl-butadien z monomerem karboksylowym | XNBR, karboksylowany kauczuk nitrylowy |
| XSBR | Styren-butadien z monomerem karboksylowym | |
| YBPO | Termoplastyczny polieteroester | |
| YSBR | Kopolimer blokowy styren-butadien | |
| YXSBR | Karboksylowany kopolimer blokowy styren-butadien |
SBR
Styren-butadien lub kauczuk styrenowo-butadienowy (SBR) oznacza kauczuki syntetyczne otrzymywane ze styrenu i butadienu. Wzmacniany kauczuk styrenowo-butadienowy charakteryzuje się wysoką odpornością na ścieranie i dobrymi właściwościami przeciwstarzeniowymi. Stosunek styrenu do butadienu określa właściwości polimeru: przy dużej zawartości styrenu kauczuki stają się twardsze i mniej elastyczne.
Ograniczenia niewzmacnianego SBR wynikają z jego małej wytrzymałości bez wzmocnienia, niskiej sprężystości, małej wytrzymałości na rozdzieranie (szczególnie w wysokich temperaturach) i słabej kleistości. Dlatego do poprawy właściwości SBR potrzebne są środki wzmacniające i wypełniacze. Na przykład wypełniacze z sadzy stosuje się, aby znacznie zwiększyć wytrzymałość i odporność na ścieranie.
Styren
Styren (C8H8) jest znany pod różnymi nazwami, takimi jak etenylobenzen, winylobenzen, fenyloeten, fenyloetylen, cinnamene, styrol, diarex HF 77, styrolene i styropol. Jest to związek organiczny o wzorze chemicznym C6H5CH=CH2. Styren jest prekursorem polistyrenu i kilku kopolimerów.
Jest pochodną benzenu i występuje jako bezbarwna, oleista ciecz, która łatwo odparowuje. Styren ma słodkawy zapach, który przy wysokich stężeniach staje się mniej przyjemny.
W obecności grupy winylowej styren tworzy polimer. Polimery na bazie styrenu są wytwarzane komercyjnie w celu uzyskania takich produktów jak polistyren, ABS, kauczuk styrenowo-butadienowy (SBR), lateks styrenowo-butadienowy, SIS (styren-izopren-styren), S-EB-S (styren-etylen/butylen-styren), styren-diwinylobenzen (S-DVB), żywica styrenowo-akrylonitrylowa (SAN) oraz nienasycone poliestry stosowane w żywicach i mieszankach termoutwardzalnych. Materiały te są ważnymi składnikami w produkcji gumy, tworzyw sztucznych, izolacji, włókna szklanego, rur, części samochodów i łodzi, pojemników na żywność oraz spodnich warstw wykładzin dywanowych.
Zastosowania gumy
Guma ma wiele właściwości materiałowych, takich jak wytrzymałość, długotrwała trwałość, odporność na wodę i ciepło. Właściwości te sprawiają, że guma jest bardzo wszechstronna i znajduje zastosowanie w wielu branżach. Główne zastosowanie gumy przypada na przemysł motoryzacyjny, przede wszystkim produkcję opon. Dodatkowe cechy, takie jak właściwości antypoślizgowe, miękkość, trwałość i sprężystość, sprawiają, że guma jest bardzo często stosowanym kompozytem do produkcji obuwia, wykładzin podłogowych, artykułów medycznych i ochrony zdrowia, produktów gospodarstwa domowego, zabawek, artykułów sportowych oraz wielu innych wyrobów gumowych.
Nanododatki i wypełniacze
Wypełniacze i dodatki o rozmiarach nanometrycznych działają w gumach jako środki wzmacniające i ochronne, poprawiając wytrzymałość na rozciąganie, odporność na ścieranie, odporność na rozdzieranie i właściwości związane z histerezą oraz chroniąc gumę przed fotodegradacją i degradacją termiczną.
Krzemionka
Krzemionka (SiO2, dwutlenek krzemu) jest stosowana w wielu postaciach, takich jak krzemionka amorficzna, np. krzemionka pirogeniczna, pył krzemionkowy i krzemionka strącana, w celu poprawy właściwości materiału pod względem dynamicznych właściwości mechanicznych, odporności na starzenie termiczne i morfologii. Mieszanki z wypełniaczem krzemionkowym wykazują wzrost lepkości i gęstości usieciowania wraz ze wzrostem zawartości wypełniacza. Twardość, moduł sprężystości, wytrzymałość na rozciąganie i właściwości związane ze zużyciem poprawiały się stopniowo w miarę zwiększania ilości wypełniacza krzemionkowego.
Sadza
Sadza jest postacią węgla parakrystalicznego z chemisorbowanymi kompleksami tlenowymi (takimi jak grupy karboksylowe, chinonowe, laktonowe, fenolowe i inne) związanymi z jej powierzchnią. Te powierzchniowe grupy tlenowe zwykle określa się zbiorczo terminem „kompleksy lotne”. Ze względu na zawartość tych składników lotnych sadza jest materiałem nieprzewodzącym. Cząstki sadzy funkcjonalizowane kompleksami węglowo-tlenowymi łatwiej się dyspergują.
Wysoki stosunek powierzchni do objętości sadzy sprawia, że jest ona powszechnie stosowanym wypełniaczem wzmacniającym. Sadza jest stosowana w niemal wszystkich wyrobach gumowych, w których wytrzymałość na rozciąganie i odporność na ścieranie mają zasadnicze znaczenie. Krzemionkę strącaną lub pirogeniczną stosuje się jako zamiennik sadzy, gdy wymagane jest wzmocnienie gumy, ale należy uniknąć czarnego koloru. Wypełniacze na bazie krzemionki zyskują jednak udział w rynku również w przypadku opon samochodowych, ponieważ zastosowanie wypełniaczy krzemionkowych zapewnia mniejsze straty toczenia w porównaniu z oponami zawierającymi sadzę.
Poniższa tabela przedstawia zestawienie rodzajów sadzy stosowanych w oponach
| Nazwa | Skrót | ASTM | Rozmiar cząstek nm | Wytrzymałość na rozciąganie MPa | Względna ścieralność w warunkach laboratoryjnych | Względna ścieralność w warunkach drogowych |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Sadza piecowa o bardzo wysokiej odporności na ścieranie | SAF | N110 | 20–25 | 25,2 | 1,35 | 1,25 |
| Pośrednia sadza SAF | ISAF | N220 | 24–33 | 23,1 | 1,25 | 1,15 |
| Sadza piecowa o wysokiej odporności na ścieranie | HAF | N330 | 28–36 | 22,4 | 1,00 | 1,00 |
| Sadza kanałowa ułatwiająca przetwarzanie | EPC | N300 | 30–35 | 21,7 | 0,80 | 0,90 |
| Sadza piecowa do szybkiego wytłaczania | FEF | N550 | 39–55 | 18,2 | 0,64 | 0,72 |
| Sadza piecowa zapewniająca wysoki moduł sprężystości | HMF | N660 | 49–73 | 16,1 | 0,56 | 0,66 |
| Sadza piecowa częściowo wzmacniająca | SRF | N770 | 70–96 | 14,7 | 0,48 | 0,60 |
| Drobna sadza termiczna | FT | N880 | 180–200 | 12,6 | 0,22 | – |
| Średnia sadza termiczna | MT | N990 | 250–350 | 9,8 | 0,18 | – |
Tlenek grafenu
Tlenek grafenu zdyspergowany w SBR zapewnia wysoką wytrzymałość na rozciąganie i rozdzieranie, a także wyjątkową odporność na zużycie i niski opór toczenia, które są ważnymi właściwościami materiału w produkcji opon. SBR wzmacniany tlenkiem grafenu i krzemionką stanowi konkurencyjną alternatywę dla przyjaznej środowisku produkcji opon oraz produkcji kompozytów gumowych o wysokich parametrach użytkowych. Grafen i tlenek grafenu można skutecznie, niezawodnie i łatwo eksfoliować za pomocą sonikacji. Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej o ultradźwiękowym wytwarzaniu grafenu!


