لیز فراصوتی برای وسترن بلات
- وسترن بلات روشی تحلیلی برای شناسایی پروتئینهای اختصاصی در نمونهای از هموژنات بافت یا عصارهٔ سلولی است.
- برای انجام وسترن بلات یا اندازهگیری فعالیت آنزیمی، بسیاری از سنجشها به دسترسی به مواد محصور در سلول (مانند پروتئینها، DNA و قطعات زیرسلولی) نیاز دارند.
- فراصوتدهی روشی قابلاعتماد و آسان برای تخریب و لیز کنترلشدهٔ سلولی است.
تخریب سلولی فراصوتی
استخراج پروتئین از بافتها و سلولهای کشتشده، نخستین گام در بسیاری از روشهای زیستی، بیوشیمیایی و تحلیلی (PAGE، وسترن بلات، ELISA، طیفسنجی جرمی و غیره) یا خالصسازی پروتئین است. برای دستیابی به بازده بالای پروتئین، مواد سلولی و بافت باید بهطور مؤثر تخریب/لیز شوند. چه با سلول گیاهی کار کنید و چه با بافت جانوری، فراصوتدهی روشی برای تهیهٔ آسان و سریع لیزات سلولی است.
مزایای فراصوتدهی
- سریع و کارآمد
- کاربری آسان
- بازده بالای پروتئین
- بازتولیدپذیر/تکرارپذیر
- با کنترل دقیق
- مقیاسپذیر
سونیکاتور VialTweeter برای آمادهسازی فراصوتی نمونه، مانند تخریب سلولی و جداسازی پروتئین
پروتکل رسوبدهی ایمنی برای ایمونوبلاتینگ وسترن
A. معرفها
برای تهیهٔ محلولها، از آب خالصشده مانند Milli-Q استفاده کنید.
- محلول نمکی بافرشده با فسفات (PBS) با غلظت 1X
- بافر لیز سلولی 1X: 20 mM Tris (pH 7٫5)، 150 mM NaCl، 1 mM EDTA، 1 mM EGTA، 1% Triton X-100، 2٫5 mM پیروفسفات سدیم، 1 mM β-گلیسروفسفات، 1 mM Na3VO4، 1 μg/ml لوپپتین
مهم: درست پیش از مصرف، 1 mM PMSF اضافه کنید. - 15 μl پروتئین A+15 μl پروتئین G برای IP کافی است، اما مقدار لازم ممکن است به آنتیبادی اولیه و حجم نمونهٔ شما بستگی داشته باشد. همچنین میتوانید از آگاروز پروتئین A/ G ازپیشمخلوطشده استفاده کنید (برای مثال، پروتئین A برای پایینکشی IgG خرگوش و پروتئین G برای پایینکشی IgG موش).
- بافر نمونهٔ SDS با غلظت 3X: 187٫5 mM Tris-HCl (pH 6٫8 در 25°C)، 6% w/v SDS، 30% گلیسرول، 150 mM DTT، 0٫03% w/v بروموفنول بلو
B. تهیهٔ لیزاتهای سلولی
- سلولها را جمعآوری کنید. برای جمعآوری سلولها در شرایط غیردناتورهکننده، محیط کشت را بردارید و سلولها را یک بار با PBS سردشده تا دمای یخ آبکشی کنید.
- PBS را بردارید و به هر پلیت (10 cm)، مقدار 0٫5 ml بافر لیز سلولی 1X سردشده تا دمای یخ اضافه کنید و پلیتها را بهمدت 5 دقیقه روی یخ انکوبه کنید.
- سلولها را با خراشیدن از پلیتها جدا کنید و به لولههای میکروسانتریفیوژ انتقال دهید. روی یخ نگه دارید.
- در بافر رسوبدهی ایمنی سردشده تا دمای یخ، دو بار و هر بار بهمدت 10 ثانیه فراصوتدهی کنید (بافر IP: 50 mM Tris-HCl [pH 7٫4]، 150 mM NaCl، 5 mM EDTA، 0٫1% NP-40 و مخلوط مهارکنندههای پروتئاز). برای فراصوتدهی، VialTweeter یا دستگاه فراصوت پروبی مانند UP100H یا UP200Ht مناسبترین گزینهها هستند.
- لیزاتها را با 15٬000 g بهمدت 10 دقیقه در 4°C سانتریفیوژ کنید.
- مایع رویی را به لولهای جدید منتقل کنید. (در صورت لزوم، میتوان لیزات را در –80°C نگهداری کرد.)
- آنتیبادی اولیه را به مایع رویی اضافه کنید. مایع رویی حاوی آنتیبادی اولیه بهمدت 1 h در 4°C با همزدن ملایم انکوبه میشود. آنتیبادی اولیه معمولاً با غلظت 10x بیشتر از غلظت مورد استفاده در وسترن بلات اضافه میشود. (میتوانید با 1μg بهازای 100μL شروع کنید.)
- سپس مایع رویی همراه با مخلوطی از مقادیر برابر آگاروز پروتئین A (Invitrogen) و آگاروز پروتئین G، بهمدت 1 h دیگر انکوبه میشود.
- رسوبهای آگاروز را سه بار با بافر IP بشویید. سپس پروتئینهای متصلشده را با بافر بارگذاری SDS-PAGE، با حرارتدادن در 95°C بهمدت 5 دقیقه استخراج کنید.
C. رسوبدهی ایمنی
- 200 μl لیزات سلولی بردارید و آنتیبادی اولیه اضافه کنید. یک شب در 4°C با حرکت نوسانی ملایم انکوبه کنید.
- مهرههای آگاروز پروتئین A یا G را اضافه کنید (20 μl از سوسپانسیون غلیظ مهرهها با غلظت 50%). بهمدت 1–3 ساعت در 4°C با حرکت نوسانی ملایم انکوبه کنید.
- بهمدت 30 ثانیه در 4°C میکروسانتریفیوژ کنید. رسوب را پنج بار با 500 µl بافر لیز سلولی 1X بشویید. در طول شستوشوها روی یخ نگه دارید.
- رسوب را با 20 μl بافر نمونهٔ SDS با غلظت 3X مجدداً معلق کنید. ورتکس کنید و سپس بهمدت 30 ثانیه میکروسانتریفیوژ کنید.
- نمونه را بهمدت 2–5 دقیقه تا 95–100°C گرم کنید و بهمدت 1 دقیقه با 14٬000 X g میکروسانتریفیوژ کنید.
- نمونه (15–30 μl) را روی ژل SDS-PAGE (12–15%) بارگذاری کنید.
- نمونه را با وسترن بلات تحلیل کنید.
تحلیل وسترن بلات با سونیکاتور UP50H
پروتکل زیر با استفاده از سونیکاتور پروبی UP50H در مطالعهٔ Kriebisch و همکاران (2011) به کار گرفته شد:
پروتئین کل از سلولهای MC3T3-E1 تیمارشده با 1,25(OH)2D3 (10−8 M) یا حامل جدا شد. سلولها با بافری حاوی 50 mM Tris HCl، pH 8 (Sigma-Aldrich)؛ 150 mM NaCl (Fisher Scientific)؛ 0٫1% سدیم دودسیل سولفات (SDS) (Fisher Scientific)؛ 1% IGEPAL CA-630 (Sigma-Aldrich) و 0٫5% سدیم دئوکسیکولات (Merck) لیز شدند. لیزات سلولی بهمدت 2 × 10 s با تنظیم چرخه روی 1 و دامنه روی 80، با استفاده از پردازشگر فراصوتی UP50H (Hielscher، Ultrasound Technology، Teltow، آلمان) فراصوتدهی شد. سپس مواد بهمدت 10 min با 14٬000 rpm سانتریفیوژ شدند و مایع رویی برای وسترن بلات استفاده شد. بیستوپنج μg پروتئین در بافر نمونه و عامل احیاکننده (Invitrogen) جوشانده شد و سپس با SDS-PAGE و با استفاده از ژلهای پلیآکریلآمید 4–12% (Invitrogen) جداسازی و به غشای نیتروسلولزی (GE health care) منتقل شد. غشا بهمدت 1 h با TBS (10 mM Tris-HCl؛ pH 7٫6؛ 150 mM NaCl) حاوی 1% کازئین (Sigma-Aldrich) و 1% Tris (1 M) مسدود شد. پس از مسدودسازی، غشا یک شب در 4°C با همزدن ملایم همراه با آنتیبادی اولیه (آنتیبادی خرگوشی ضد CBS انسانی با رقت 1/500، تولیدشده در آزمایشگاه Prof. R. Banerjee، Ann Arbor، MI، USA) انکوبه شد. انکوباسیون با آنتیبادی ثانویهٔ کونژوگهشده با پراکسیداز ترب کوهی (HPR) (Dako) بهمدت 1 h در دمای اتاق انجام شد. همهٔ بلاتها با شیمیلومینسانس تقویتشده (Perkin Elmer) آشکارسازی شدند.
برای مطالعهٔ بیشتر دربارهٔ بهترین شیوههای لیز و استخراج فراصوتی سلولی، تهیهٔ لیزات و توصیههای بهبود فرایند، اینجا کلیک کنید!
جدول زیر نمایی از ظرفیت تقریبی پردازش دستگاههای فراصوت آزمایشگاهی ما ارائه میدهد:
| دستگاههای پیشنهادی | حجم هر بچ | دبی |
|---|---|---|
| سونیکاتور پلیت 96 خانهای UIP400MTP | پلیتهای چندخانهای / میکروتیتر | n.a. |
| CupHorn فراصوتی | CupHorn برای ویالها یا بشر | n.a. |
| GDmini2 | راکتور فراصوتی میکروجریان | n.a. |
| VialTweeter | 0٫5 تا 1٫5mL | n.a. |
| UP100H | 1 تا 500mL | 10 تا 200mL/min |
| UP200Ht, UP200St | 10 تا 1000mL | 20 تا 200mL/min |
| UP400St | 10 تا 2000mL | 20 تا 400mL/min |
| شیکر الک فراصوتی | n.a. | n.a. |
با ما تماس بگیرید! / از ما بپرسید!
سونیکاتور پلیت UIP400MTP برای فراصوتدهی پلیتهای 96 خانهای با ظرفیت بالای پردازش نمونهها
دربارهٔ وسترن بلات
بلاتها روشهای تحلیلی هستند که در آنها DNA، RNA و پروتئینها به یک بستر حامل منتقل میشوند تا بتوان آنها را جداسازی کرد.
ساترن بلات برای شناسایی DNA، نورترن بلات برای RNA و وسترن بلات برای پروتئینها به کار میرود.
وسترن بلات، ایمونوبلاتینگ پروتئین نیز نامیده میشود، زیرا در آن از آنتیبادی برای شناسایی اختصاصی آنتیژن مربوط به آن استفاده میشود. وسترن بلات یکی از مهمترین روشهای تحلیلی برای شناسایی پروتئینهای اختصاصی در نمونه است. در وسترن بلات، پروتئینها روی غشاها تثبیت میشوند تا با استفاده از آنتیبادیهای مونوکلونال یا پلیکلونال شناسایی شوند.
با الکتروفورز ژل پلیآکریلآمید حاوی SDS (SDS-PAGE)، پروتئینهای طبیعی بر اساس ساختار 3 بعدی یا پروتئینهای دناتورهشده بر اساس طول پلیپپتید جداسازی میشوند. سپس پروتئینها به یک غشا (معمولاً نیتروسلولز یا PVDF) منتقل میشوند و در آنجا با آنتیبادیهای اختصاصی پروتئین هدف رنگآمیزی میشوند. مرحلهٔ الکتروفورز ژل در تحلیل وسترن بلات گنجانده میشود تا مشکل واکنشپذیری متقاطع آنتیبادیها برطرف شود.
پس از آن، پروتئینهای جداسازیشده روی یک ماتریس (اغلب روی غشای نیتروسلولز یا PVDF) بلات میشوند و در آنجا با آنتیبادیها رنگآمیزی میشوند. آنتیبادیها بهعنوان پروب عمل میکنند و بهطور اختصاصی برای پروتئین هدف انتخاب میشوند. تحلیل محل و شدت واکنش اختصاصی، جزئیات بیان پروتئینهای هدف را در نمونهٔ موردنظر آشکار میکند. وسترن بلات بهدلیل قدرت تفکیک بالای الکتروفورز ژل و اختصاصیت قوی و حساسیت بالای سنجش ایمنی، میتواند پروتئین هدف را حتی در مقادیر اندک 1ng شناسایی کند. روش وسترن بلات در زیستشناسی مولکولی، بیوشیمی، ایمونوژنتیک و دیگر حوزههای پژوهش مولکولی به کار میرود.
دیگر روشهای مرتبط شامل تحلیل دات بلات، ایمونوهیستوشیمی و ایمونوسیتوشیمی است که در آنها از آنتیبادیها برای شناسایی پروتئینها در بافتها و سلولها از طریق رنگآمیزی ایمنی استفاده میشود؛ همچنین سنجش ایمونوسوربنت متصل به آنزیم (ELISA) از روشهای مرتبط است.
منابع علمی / مراجع
- Koch RJ, Barrette AM, Stern AD, et al. Validating Antibodies for Quantitative Western Blot Measurements with Microwestern Array. Sci Rep. 2018;8(1):11329. Published 2018 Jul 27. doi:10.1038/s41598-018-29436-0
- Carsten Kriebitzsch, Lieve Verlinden, Guy Eelen, Natasja M. van Schoor, Karin Swart, Paul Lips, Mark B. Meyer, J Wesley Pike, Steven Boonen, Carsten Carlberg, Victor Vitvitsky, Roger Bouillon, Ruma Banerjee, and Annemieke Verstuyf (2011): 1,25-dihydroxyvitamin D3 influences cellular homocysteine levels in murine pre-osteoblastic MC3T3-E1 cells by direct regulation of cystathionine β-synthase. J Bone Miner Res. 26(12), 2011. 2991–3000.
- Tahrin Mahmood, Ping-Chang Yang (2012): Western Blot: Technique, Theory, and Trouble Shooting. North American Journal of Medical Sciences. 4(9), 2012. 429-434.
سونیکاتور VialTweeter برای آمادهسازی همزمان نمونهها در چندین ویال
