پروتکل غیرفعالسازی کروناویروس SARS-CoV-2 با فراصوتدهی
VialTweeter شرکت Hielscher دستگاهی منحصربهفرد برای آمادهسازی فراصوتی چند نمونه است که برای غیرفعالسازی کروناویروس SARS-COV-2 استفاده میشود. VialTweeter امکان آمادهسازی همزمان حداکثر 10 ویال نمونه را فراهم میکند و ازاینرو دستگاهی ایدئال برای پردازش انبوه نمونهها است.
غیرفعالسازی کروناویروس SARS-CoV-2 با VialTweeter
پس از برداشتن مادهٔ تثبیتکننده، تکلایههای سلولی سه بار با محلول نمکی بافرشده با فسفات (PBS) شسته شدند؛ سپس سلولها با خراشیدن سطح جمعآوری و به 1mL MEM/5% FBS منتقل شدند و تحت فراصوتدهی قرار گرفتند (3 × 10 ثانیه روشن، 10 ثانیه خاموش، با توان و دامنهٔ 100%). برای این کار از پردازشگر فراصوتی Hielscher مدل UP200St همراه با VialTweeter بهعنوان متعلقه استفاده شد. مایعهای رویی با سانتریفیوژ در 3000 × g بهمدت 10 دقیقه شفافسازی شدند.
پروتکل کامل غیرفعالسازی کروناویروس SARS-CoV-2 توسط Welch et al. (2020) را در ادامه بخوانید:
سلولها و ویروس
سلولهای Vero E6 (Vero C1008; ATCC CRL-1586) در محیط حداقل ضروری اصلاحشدهٔ ایگل (MEM)، حاوی 10% (v/v) سرم جنین گوساله (FCS)، کشت داده شدند. ویروس مورد استفاده، سویهٔ hCOV-19/England/2/2020 از SARS-CoV-2 بود که PHE آن را در تاریخ 29/01/2020 از نخستین خوشهٔ بیماران در بریتانیا جداسازی کرده بود. این ویروس در پاساژ 1 دریافت شد و در پاساژ 2 یا 3 برای مطالعات غیرفعالسازی استفاده شد.
برای اطلاع از معرفها و مواد شیمیایی مورد استفاده برای غیرفعالسازی SARS-CoV-2 و نیز رفع سمیت سلولی معرفها، لطفاً به گزارش علمی Welch et al. (2020) مراجعه کنید.
غیرفعالسازی SARS-CoV-2
برای محصولات تجاری، سوسپانسیونهای ویروسی (مایع کشت بافت، با تیترهایی در محدودهٔ 1 × 106 تا 1 × 108 PFU/ml) در سه تکرار با معرفها تیمار شدند؛ غلظتها و زمانهای تماس مطابق توصیههای دستورالعمل استفادهٔ سازنده، در صورت موجود بودن، یا مطابق غلظتها و زمانهایی بود که آزمایشگاههای آزمون مشخصاً درخواست کرده بودند. هنگامی که سازنده محدودهای از غلظتها را ارائه کرده بود، کمترین نسبت محصول به نمونه آزمایش شد (یعنی کمترین غلظت توصیهشدهٔ محصول مورد آزمون). معرفهای لولهٔ انتقال نمونه با نسبت یک حجم مایع کشت بافت به ده حجم معرف آزمایش شدند، مگر آنکه سازنده نسبت حجمی مایع نمونه به معرف را مشخص کرده بود. شویندهها، تثبیتکنندهها و حلالها با غلظتها و برای مدتزمانهای مشخصشده آزمایش شدند. همهٔ مراحل غیرفعالسازی در دمای محیط اتاق (18 – 25°C) انجام شدند. برای آزمایش انواع دیگر نمونه، ویروس با نسبت 1:9 به ماتریس نمونهٔ مشخصشده افزوده شد و سپس مطابق روش بالا با معرفهای مورد آزمون تیمار شد. همهٔ آزمایشها شامل نمونههای شاهد با تیمار صوری در سه تکرار بودند که در آنها حجم معادلی از PBS جایگزین معرف مورد آزمون شده بود. بلافاصله پس از سپریشدن زمان تماس مورد نیاز، 1mL از نمونهٔ تیمارشده با استفاده از ماتریس فیلتراسیون مناسبِ انتخابشده پردازش شد. حذف معرف برای آزمون غیرفعالسازی در قالب ستون سانتریفیوژی بزرگتر، با استفاده از ستونهای سانتریفیوژی حذف شویندهٔ Pierce 4mL (Thermo Fisher) انجام شد؛ یا ستونهای سانتریفیوژی خالی Pierce با ظرفیت 10mL (Thermo Fisher) با SM2 Bio-Beads، Sephacryl S-400HR یا Sephadex LH-20 پر شدند تا 4mL مهره/رزین متراکم فراهم شود. برای خالصسازی با فیلترهای Amicon، نمونههای 2 × 500μl با استفاده از دو فیلتر سانتریفیوژی به روش شرحدادهشده در بالا خالصسازی و سپس با یکدیگر ترکیب شدند. برای حذف فرمالدهید و فرمالدهید همراه با گلوتارآلدهید، یک فیلتر با حجم نمونهٔ 1× 500μl استفاده شد؛ نمونه پس از پردازش مجدداً در 500μl PBS معلق و به 400ul MEM/5% FBS افزوده شد. برای غیرفعالسازی
تکلایههای آلوده، فلاسکهایی با مساحت 12٫5 cm2 حاوی سلولهای Vero E6 (2٫5 × 106 سلول/فلاسک در 2٫5mL MEM/5% FBS) با MOI 0٫001 آلوده شدند و در شرایط 37°C/5% CO2 بهمدت 24 ساعت انکوبه شدند. مایع رویی برداشته شد و سلولها با استفاده از 5mL فرمالدهید، یا فرمالدهید و گلوتارآلدهید، در دمای اتاق بهمدت 15 یا 60 دقیقه تثبیت شدند. مادهٔ تثبیتکننده برداشته شد و تکلایهها سه بار با PBS شسته شدند؛ سپس سلولها با خراشیدن سطح جمعآوری و به 1mL MEM/5% FBS منتقل شدند و با استفاده از UP200St مجهز به متعلقهٔ VialTweeter (Hielscher Ultrasound Technology) تحت فراصوتدهی قرار گرفتند (3 × 10 ثانیه روشن، 10 ثانیه خاموش، با توان و دامنهٔ 100%). مایعهای رویی با سانتریفیوژ در 3000 × g بهمدت 10 دقیقه شفافسازی شدند.
جزئیات معرف مورد استفاده برای غیرفعالسازی کروناویروس SARS-CoV-2 با VialTweeter فراصوتی، مطابق پروتکل Welch et al. 2020
پروتکل کامل، شامل نحوهٔ استفاده از VialTweeter شرکت Hielscher، در اینجا در دسترس است:
Welch, Stephen R.; Davies, Katherine A.; Buczkowski, Hubert; Hettiarachchi, Nipunadi; Green, Nicole; Arnold, Ulrike; Jones, Matthew; Hannah, Matthew J.; Evans, Reah; Burton, Christopher; Burton, Jane E.; Guiver, Malcolm; Cane, Patricia A.; Woodford, Neil; Bruce, Christine B.; Roberts, Allen D. G.; Killip, Marian J. (2020): Inactivation analysis of SARS-CoV-2 by specimen transport media, nucleic acid extraction reagents, detergents and fixatives. Journal of Clinical Microbiology. Accepted Manuscript Posted Online 24 August 2020.
- فراصوتدهی همزمان حداکثر 10 ویال
- بدون آلودگی متقاطع
- بدون اتلاف نمونه
- ثبت خودکار دادهها
- کاربری آسان و ایمن
دستگاههای پیشرفتهٔ متلاشیکننده و تخریبکنندهٔ سلولی فراصوتی
سونیکاتور چندنمونهای VialTweeter تنها یکی از راهکارهای فراصوتی متعدد برای آمادهسازی نمونه در آزمایشگاههای زیستی، بیوشیمیایی و بالینی است. Hielscher Ultrasonics دستگاه متلاشیکنندهٔ فراصوتی ایدئال را برای کاربرد شما، از جمله لیز سلولی، استخراج از سلول، همگنسازی بافت، محلولسازی لیزات، حلکردن، گاززدایی نمونه و غیره، ارائه میکند.
به ما بگویید در هر ساعت و هر روز چه تعداد نمونه را باید پردازش کنید، فراصوتدهی مستقیم را ترجیح میدهید یا غیرمستقیم، و هدف از تیمار فراصوتی نمونه چیست. ما مناسبترین دستگاه فراصوتی را برای روال کاری روزانهٔ شما پیشنهاد خواهیم کرد!
پردازشگرهای فراصوتی دیجیتال Hielscher Ultrasonics به نرمافزار هوشمند، ثبت خودکار دادهها، گزینههای آسان پیشتنظیم برای کنترل دما، مدت فراصوتدهی و حالت چرخه/پالس، و نیز روشنایی نمونه و کنترل از راه دور از طریق مرورگر مجهز هستند. ما تلاش میکنیم دستگاههای فراصوتی خود را تا حد امکان هوشمند کنیم تا پژوهش و روال کاری شما تا حد امکان راحت و موفقیتآمیز باشد.
برای آشنایی با کاربردهای بیشتر، از جمله پروتکلهای آمادهسازی فراصوتی نمونه با VialTweeter، اینجا کلیک کنید!
با ما تماس بگیرید! / از ما بپرسید!
منابع علمی / مراجع
- Welch, Stephen R.; Davies, Katherine A.; Buczkowski, Hubert; Hettiarachchi, Nipunadi; Green, Nicole; Arnold, Ulrike; Jones, Matthew; Hannah, Matthew J.; Evans, Reah; Burton, Christopher; Burton, Jane E.; Guiver, Malcolm; Cane, Patricia A.; Woodford, Neil; Bruce, Christine B.; Roberts, Allen D. G.; Killip, Marian J. (2020): Inactivation analysis of SARS-CoV-2 by specimen transport media, nucleic acid extraction reagents, detergents and fixatives. Journal of Clinical Microbiology 58(11), 2020.
- Natacha S. Ogando; Tim J. Dalebout; Jessika C. Zevenhoven-Dobbe; Ronald W. Limpens; Yvonne van der Meer; Leon Caly; Julian Druce; Jutte J. C. de Vries; Marjolein Kikkert; Montserrat Bárcena; Igor Sidorov; Eric J. Snijder (2020): SARS-coronavirus-2 replication in Vero E6 cells: replication kinetics, rapid adaptation and cytopathology. bioRxiv posted 20 April 2020.
دانستنیها
سلولهای Vero چیستند؟
Vero E6، که با نام Vero C1008 (شمارهٔ ATCC: CRL-1586) نیز شناخته میشود، ردهٔ سلولی کلونشدهای از Vero 76 است و در پژوهش دربارهٔ کروناویروسهای SARS-CoV و SARS-CoV-2 استفاده میشود. سلولهای Vero دودمانی از سلولها هستند که در کشت سلولی به کار میروند. دودمان «Vero» از سلولهای اپیتلیال کلیهٔ استخراجشده از یک میمون سبز آفریقایی (Chlorocebus sp.) جداسازی شد.
سلولهای Vero E6 تا حدی مهار تماسی نشان میدهند، بنابراین برای تکثیر ویروسهایی که بهآرامی تکثیر میشوند مناسباند. ردههای سلولی Vero E6 معمولاً برای بررسی آسیبشناسی سلولی کروناویروسهای SARS-CoV و SARS-CoV-2 استفاده میشوند، زیرا سلولهای Vero (سلولهای کلیهٔ میمون سبز آفریقایی) بیان فراوان گیرندههای آنزیم مبدل آنژیوتانسین 2 (ACE2) را نشان میدهند. گیرندههای ACE2 یکی از جایگاههای اصلی اتصال کروناویروس SARS-CoV-2 هستند.
برای نمونه، Ogando et al. (2020) دریافتند که SARS-CoV-2 – در مقایسه با SARS-CoV – مقادیر بیشتری از RNA ویروسی درونسلولی تولید میکند، اما بهطرز چشمگیری، میزان نتاج ویروسی عفونتزای بازیابیشده از محیط کشت حدود 50 برابر کمتر بود. افزون بر این، آنها مشخص کردند که حساسیت این دو ویروس به سه مهارکنندهٔ شناختهشدهٔ تکثیر کروناویروس (رمدسیویر، آلیسپوریویر و کلروکین) بسیار مشابه است، اما عفونت SARS-CoV-2 به پیشتیمار سلولها با اینترفرون آلفای پگیلهشده بهمراتب حساستر بود. تفاوت مهم میان این دو ویروس این است که SARS-CoV-2 – هنگام پاساژ در سلولهای Vero E6 – ظاهراً تحت فشار انتخابی شدیدی برای کسب جهشهای سازشی در ژن پروتئین اسپایک خود قرار دارد. این جهشها یک «جایگاه برش شبهفورینی» فرضی را در ناحیهٔ اتصال دومینهای S1 و S2 تغییر میدهند یا حذف میکنند و به تغییر فنوتیپی بسیار بارزی در آزمونهای پلاک منجر میشوند.



