Ultradźwiękowo zintensyfikowane reaktory ze stałym złożem
Ultradźwiękowanie może usprawnić reakcje katalityczne w reaktorach ze złożem stałym, głównie poprzez intensyfikację transferu masy wokół i wewnątrz złoża katalizatora. Ponadto ultradźwiękowanie usuwa warstwy pasywacyjne i osady z powierzchni katalizatora, co pozwala na jego ciągłą regenerację.
W jaki sposób sonikacja poprawia wydajność katalizy w złożu stałym
W reaktorze ze złożem stałym cząstki katalizatora pozostają nieruchome, podczas gdy ciekłe, gazowe lub wielofazowe substancje reagujące przepływają przez złoże. Wydajność reakcji jest często ograniczona przez zewnętrzny transfer masy, dyfuzję porową, zjawisko kanalizacji, zanieczyszczenie oraz gradienty wymiany ciepła. Ultradźwięki mogą zmniejszyć niektóre z tych ograniczeń poprzez wywoływanie kawitacji akustycznej, mikroprądów, sił ścinających oraz oscylacji ciśnienia.
Sonicator UIP2000hdT zainstalowany w reaktorze ze złożem stałym
Główne efekty reakcji w złożu stałym wzmocnionych ultradźwiękami
- Zwiększony zewnętrzny transfer masy: Mikroprzepływ ultradźwiękowy zmniejsza warstwę graniczną wokół cząstek katalizatora, umożliwiając substancjom reagującym skuteczniejsze dotarcie do miejsc aktywnych.
- Zwiększona dostępność porów: Wahania ciśnienia i ruch cieczy wywołane kawitacją mogą poprawić przenikanie reagentów do porów katalizatora oraz usuwanie produktów z porów.
- Ograniczanie osadzania się zanieczyszczeń i pasywacja: Ultradźwiękowanie może pomóc w usuwaniu osadów, warstw polimerowych, prekursorów koksu lub innych warstw pasywujących z powierzchni katalizatorów, co pozwala na dłuższe utrzymanie aktywności katalitycznej.
- Zmniejszone zjawisko kanalizacji w złożach upakowanych: W badaniach nad złożami mikropakowanymi wykazano, że ultradźwięki modyfikują charakterystykę przepływu i ograniczają dyspersję, pomagając reaktorowi zbliżyć się do bardziej idealnego przepływu graniowego.
- Ulepszony transfer ciepła: Strumieniowanie akustyczne i turbulencja poprawiają lokalne odprowadzanie ciepła, ograniczając powstawanie gorących punktów lub zimnych stref w złożu katalizatora.
- Wyższa konwersja i wydajność: Dzięki poprawie wymiany masowej i dostępności katalizatora sonikacja może zwiększyć szybkość reakcji, stopień konwersji oraz wydajność produktu, zwłaszcza gdy reakcja jest ograniczona transportowo, a nie wyłącznie kinetycznie.
Lepszy kontakt między cieczą a ciałem stałym: Ultradźwięki sprzyjają lepszemu zwilżaniu cząstek katalizatora, co jest szczególnie przydatne w układach ze złożem kroplowym, zasilanych zawiesiną lub w układach ze złożem stałym w fazie ciekłej.
W jaki sposób sonikacja poprawia wydajność katalizy w złożu stałym?
Głównym mechanizmem jest kawitacja akustyczna: fale ultradźwiękowe powodują powstawanie mikroskopijnych pęcherzyków, które gwałtownie rosną i pękają. Ich pękanie generuje lokalne ścinanie, mikrostrumienie, fale uderzeniowe oraz intensywne mieszanie. W pobliżu powierzchni katalizatorów efekty te mogą oczyszczać, aktywować i odświeżać granicę faz ciało stałe–ciecz. W przeglądach literatury dotyczącej sonokatalizy zjawisko to opisuje się jako synergię między ultradźwiękami a katalizatorami stałymi, obejmującą poprawę wymiany ciepła, wymiany masy oraz efekty lokalne na powierzchniach katalitycznych.
Zastosowanie ultradźwięków przynosi największe korzyści, gdy reakcja w złożu stałym boryka się z następującymi problemami:
- powolna dyfuzja do porów katalizatora,
- słabe zwilżanie cząstek katalizatora,
- nagromadzenie produktu w porach,
- zanieczyszczenie lub pasywacja powierzchni,
- kinetyka ograniczona przenoszeniem masy,
- nierównomierny rozkład przepływu wielofazowego,
- przepływ przez złoże upakowane.
Katalizatory ze stałym złożem
Złoża stałe (czasami nazywane również złożami upakowanymi) są zwykle ładowane granulkami katalizatora, które są zwykle granulkami o średnicy od 1 do 5 mm. Mogą być one ładowane do reaktora w postaci pojedynczego złoża, oddzielnych powłok lub w rurach. Katalizatory oparte są głównie na metalach takich jak nikiel, miedź, osm, platyna i rod.
Wpływ ultradźwięków o dużej mocy na heterogeniczne reakcje chemiczne jest dobrze znany i szeroko wykorzystywany w przemysłowych procesach katalitycznych. Również reakcje katalityczne w reaktorze ze złożem stałym zyskują na zastosowaniu obróbki ultradźwiękowej. Naświetlanie ultradźwiękowe katalizatora w złożu stałym tworzy powierzchnie o wysokiej reaktywności, zwiększa transport masowy między fazą ciekłą (reagentami) a katalizatorem oraz usuwa powłoki pasywujące (np. warstwy tlenku) z powierzchni.
- Zwiększona wydajność
- Zwiększona reaktywność
- Zwiększony współczynnik konwersji
- Wyższa wydajność
- Recykling katalizatora
Ultradźwiękowa intensyfikacja reakcji katalitycznych
Ultradźwiękowe mieszanie i mieszanie poprawia kontakt między cząstkami reagenta i katalizatora, tworzy wysoce reaktywne powierzchnie i inicjuje i/lub wzmacnia reakcję chemiczną.
Ultradźwiękowe przygotowanie katalizatora może powodować zmiany w zachowaniu krystalizacji, dyspersji / deaglomeracji i właściwościach powierzchni. Ponadto na właściwości wstępnie uformowanych katalizatorów można wpływać poprzez usuwanie pasywujących warstw powierzchniowych, lepszą dyspersję, zwiększenie transferu masy.
Przykłady reakcji usprawnionych za pomocą ultradźwięków
- Ultradźwiękowa obróbka wstępna katalizatora Ni do reakcji uwodornienia
- Sonikowany katalizator Raney Ni z kwasem winowym zapewnia bardzo wysoką enancjoselektywność
- Katalizatory Fischer-Tropscha wytworzone metodą syntezy ultradźwiękowej
- Poddane obróbce sonochemicznej amorficzne katalizatory proszkowe o zwiększonej reaktywności
- Sono-synteza amorficznych proszków metali
Ultradźwiękowy odzysk katalizatora
Katalizatory stałe w reaktorach ze złożem stałym są zazwyczaj stosowane w postaci kulistych granulek, peletek, wycisków lub cząstek cylindrycznych. Podczas reakcji chemicznych powierzchnia katalizatora może ulec pasywacji pod wpływem warstwy osadu, co z czasem prowadzi do stopniowej utraty aktywności katalitycznej i/lub selektywności.
Czas trwania dezaktywacji katalizatora jest bardzo zróżnicowany. Na przykład dezaktywacja katalizatora krakingu może nastąpić w ciągu kilku sekund, podczas gdy katalizator żelazowy stosowany w syntezie amoniaku może zachowywać aktywność przez 5–10 lat. Niemniej jednak dezaktywację katalizatora obserwuje się praktycznie we wszystkich procesach katalitycznych. Chociaż mogą występować różne mechanizmy dezaktywacji – w tym degradację chemiczną, mechaniczną i termiczną – Osadzanie się osadów jest jedną z najczęstszych przyczyn utraty aktywności katalizatora.
Zanieczyszczenie oznacza fizyczne osadzanie się substancji z fazy płynnej na powierzchni katalizatora oraz w jego porach. Osady te blokują miejsca reakcyjne, ograniczają dostępność porów oraz zmniejszają kontakt między reagentami a aktywną powierzchnią katalizatora. Zanieczyszczenie katalizatora przez koks lub osady węglowe jest często procesem szybkim; jednak w wielu przypadkach można je częściowo lub całkowicie odwrócić poprzez regenerację ultradźwiękową.
Kawitacja ultradźwiękowa jest skuteczną metodą usuwania pasywujących warstw osadów z powierzchni katalizatorów. Podczas sonikacji ultradźwięki o wysokim natężeniu generują pęcherzyki kawitacyjne w ośrodku ciekłym. Ich zapadanie się powoduje powstanie lokalnych sił ścinających, mikrostrumieni, fal uderzeniowych oraz intensywnego mikromieszania. Efekty te pomagają w odrywaniu pozostałości zanieczyszczeń od powierzchni katalizatora, ponownym otwarciu zablokowanych porów oraz przywróceniu dostępu do aktywnych miejsc.
Odzyskiwanie katalizatora metodą ultradźwiękową polega zazwyczaj na zdyspergowaniu cząstek katalizatora w cieczy, takiej jak woda dejonizowana lub odpowiedni rozpuszczalnik, a następnie poddaniu zawiesiny kontrolowanemu działaniu ultradźwięków. Proces ten pozwala usunąć osady zanieczyszczeń z różnych materiałów katalitycznych, w tym z katalizatorów platynowo-krzemionkowych, katalizatorów niklowych oraz innych katalizatorów metalowych na nośniku. W rezultacie sonikacja może przyczynić się do regeneracji katalizatora, wydłużenia jego żywotności oraz poprawy zrównoważonego charakteru procesu.
Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej o regeneracji zużytych katalizatorów metodą ultradźwiękową!
Urządzenia ultradźwiękowe przeznaczone do montażu w reaktorach chemicznych
Hielscher Ultrasonics oferuje różne procesory ultradźwiękowe i odmiany do integracji ultradźwięków mocy w reaktorach ze złożem stałym. Różne systemy ultradźwiękowe są dostępne do zainstalowania w reaktorach ze złożem stałym. Dla bardziej złożonych typów reaktorów oferujemy dostosowany ultradźwiękowy rozwiązania.
Dowiedz się, w jaki sposób sonikacja usprawnia przebieg reakcji chemicznych w różnych typach reaktorów!
Aby sprawdzić wpływ ultradźwięków na przebieg reakcji chemicznej, serdecznie zapraszamy do odwiedzenia naszego laboratorium procesów ultradźwiękowych oraz centrum technicznego w Teltow!
Skontaktuj się z nami już dziś! Cieszymy się, że możemy omówić z Tobą ultradźwiękową intensyfikację Twojego procesu chemicznego!
Poniższa tabela przedstawia przybliżoną wydajność przetwarzania sonikatorów Hielscher:
- uwodornienie
- Alkilacja
- Cyjanowanie
- eteryfikacja
- estryfikacja
- polimeryzacja
- Allylation
- Bromowanie
(np. katalizatory Zieglera-Natty, metaloceny)
Literatura / Referencje
- Francisco J. Navarro-Brull; Andrew R. Teixeira; Jisong Zhang; Roberto Gómez; Klavs F. Jensen (2018): Reduction of Dispersion in Ultrasonically-Enhanced Micropacked Beds. Industrial & Engineering Chemistry Research 57, 1; 2018. 122–128.
- Yasuo Tanaka (2002): A dual purpose packed-bed reactor for biogas scrubbing and methane-dependent water quality improvement applying to a wastewater treatment system consisting of UASB reactor and trickling filter. Bioresource Technology, Volume 84, Issue 1, 2002. 21-28.
- Argyle, M.D.; Bartholomew, C.H. (2015): Heterogeneous Catalyst Deactivation and Regeneration: A Review. Catalysts 2015, 5, 145-269.
- Oza, R.; Patel, S. (2012): Recovery of Nickel from Spent Ni/Al2O3 Catalysts using Acid Leaching, Chelation and Ultrasonication. Research Journal of Recent Sciences Vol. 1; 2012. 434-443.
- Sana, S.; Rajanna, K.Ch.; Reddy, K.R.; Bhooshan, M.; Venkateswarlu, M.; Kumar, M.S.; Uppalaiah, K. (2012): Ultrasonically Assisted Regioselective Nitration of Aromatic Compounds in Presence of Certain Group V and VI Metal Salts. Green and Sustainable Chemistry, 2012, 2, 97-111.
- Suslick, K. S.; Skrabalak, S. E. (2008): “Sonocatalysis” In: Handbook of Heterogeneous Catalysis, vol. 4; Ertl, G.; Knözinger, H.; Schüth, F.; Weitkamp, J., (Eds.). Wiley-VCH: Weinheim, 2008. 2006-2017.
Fakty, które warto znać
Czym jest kawitacja ultradźwiękowa?
Kawitacja ultradźwiękowa polega na powstawaniu, rozrastaniu się i gwałtownym zapadaniu się mikroskopijnych pęcherzyków pary lub gazu w cieczy poddanej działaniu ultradźwięków o wysokim natężeniu. Podczas zapadania się pęcherzyków przez bardzo krótki czas mogą występować ekstremalne warunki lokalne, w tym wysoka temperatura, wysokie ciśnienie, fale uderzeniowe, mikrostrumienie oraz intensywne siły ścinające.
Czym jest sonochemia?
Sonochemia polega na wykorzystaniu efektów kawitacji ultradźwiękowej do inicjowania, przyspieszania lub modyfikowania procesów chemicznych i fizykochemicznych. Ma to szczególne znaczenie w układach w fazie ciekłej, ponieważ kawitacja poprawia mieszanie, przenoszenie masy, emulgowanie, dyspersję cząstek, oczyszczanie powierzchni katalizatora, a w niektórych przypadkach także tworzenie się rodników. W rezultacie sonochemia jest wykorzystywana do intensyfikacji reakcji, takich jak kataliza heterogeniczna, utlenianie, ekstrakcja, polimeryzacja, krystalizacja oraz synteza nanomateriałów.
Czym jest reakcja katalityczna heterogeniczna?
W chemii kataliza heterogeniczna odnosi się do rodzaju reakcji katalitycznej, w której fazy katalizatora i reagentów różnią się od siebie. W kontekście chemii heterogenicznej faza jest używana nie tylko do rozróżnienia między ciałem stałym, cieczą i gazem, ale odnosi się również do niemieszających się cieczy, np. oleju i wody.
Podczas reakcji heterogenicznej jeden lub więcej reagentów ulega przemianie chemicznej na granicy faz, np. na powierzchni stałego katalizatora.
Szybkość reakcji zależy od stężenia reagentów, wielkości cząstek, temperatury, katalizatora i innych czynników.
Stężenie reagenta: Ogólnie rzecz biorąc, wzrost stężenia reagenta zwiększa szybkość reakcji ze względu na większy interfejs, a tym samym większy transfer fazy między cząstkami reagenta.
Wielkość cząstek: Gdy jednym z reagentów jest cząstka stała, nie można jej wyświetlić w równaniu szybkości, ponieważ równanie szybkości pokazuje tylko stężenia, a ciała stałe nie mogą mieć stężenia, ponieważ znajdują się w innej fazie. Jednak wielkość cząstek ciała stałego wpływa na szybkość reakcji ze względu na dostępną powierzchnię do przenoszenia faz.
Temperatura reakcji: Temperatura jest powiązana ze stałą szybkości za pomocą równania Arrheniusa: k = Ae-Ea/RT
Gdzie Ea to energia aktywacji, R to uniwersalna stała gazowa, a T to temperatura bezwzględna w Kelwinach. A jest współczynnikiem Arrheniusa (częstotliwości). e-Ea/RT podaje liczbę cząstek pod krzywą, które mają energię większą niż energia aktywacji, Ea.
Katalizator: W większości przypadków reakcje zachodzą szybciej z użyciem katalizatora, ponieważ wymagają mniejszej energii aktywacji. Katalizatory heterogeniczne zapewniają powierzchnię szablonu, na której zachodzi reakcja, podczas gdy katalizatory homogeniczne tworzą produkty pośrednie, które uwalniają katalizator na kolejnym etapie mechanizmu.
Inne czynniki: Inne czynniki, takie jak światło, mogą wpływać na niektóre reakcje (fotochemia).
Jakie są rodzaje dezaktywacji katalizatora?
- Zatrucie katalizatora to termin określający silną chemisorpcję gatunków na miejscach katalitycznych, które blokują miejsca reakcji katalitycznej. Zatrucie może być odwracalne lub nieodwracalne.
- Zanieczyszczenie odnosi się do mechanicznej degradacji katalizatora, w której substancje z fazy ciekłej osadzają się na powierzchni katalizatora i w jego porach.
- Degradacja termiczna i spiekanie powodują utratę powierzchni katalitycznej, powierzchni nośnej i reakcji fazy aktywnej z nośnikiem.
- Tworzenie się oparów oznacza formę degradacji chemicznej, w której faza gazowa reaguje z fazą katalizatora w celu wytworzenia lotnych związków.
- Reakcje para-ciało stałe i ciało stałe-ciało stałe powodują chemiczną dezaktywację katalizatora. Para, nośnik lub promotor reagują z katalizatorem, w wyniku czego powstaje nieaktywna faza.
- Ścieranie lub kruszenie cząstek katalizatora powoduje utratę materiału katalitycznego w wyniku mechanicznego ścierania. Wewnętrzna powierzchnia katalizatora jest tracona z powodu mechanicznego kruszenia cząstek katalizatora.
Dowiedz się więcej o tym, jak sonikacja może przywrócić aktywność zużytych katalizatorów!
Czym jest substytucja nukleofilowa?
Substytucja nukleofilowa stanowi podstawową klasę reakcji w chemii organicznej (i nieorganicznej), w której nukleofil selektywnie wiąże się w postaci zasady Lewisa (jako donor pary elektronowej) z kompleksem organicznym zawierającym dodatni lub częściowo dodatni (+) atomu lub grupy atomów w celu zastąpienia grupy odchodzącej. Atom o ładunku dodatnim lub częściowo dodatnim, który jest akceptorem pary elektronowej, nazywany jest elektrofilem. Całość składająca się z elektrofilu i grupy odchodzącej nazywana jest zazwyczaj substratem.
Substytucję nukleofilową można zaobserwować na dwóch różnych ścieżkach – SN1 i SN2. Która forma mechanizmu reakcji – sN1 lub SN2 – zależy od struktury związków chemicznych, rodzaju nukleofila i rozpuszczalnika.

