Protocol voor het kweken en losmaken van biofilms van Staphylococcus
Gestandaardiseerde methoden zijn essentieel voor betrouwbare onderzoeksresultaten. Hier vindt u een protocol voor het kweken en losmaken van biofilms van stafylokokken. Dit protocol richt zich op gestroomlijnde monstervoorbereiding met hoge verwerkingscapaciteit met behulp van de sonicator voor multiwellplaten UIP400MTP, om biofilms efficiënt en met hoge verwerkingscapaciteit los te maken in 96-wellplaten. Het protocol bevat ook belangrijke stappen voor het kweken, wassen en visualiseren van biofilms, met de nadruk op het minimaliseren van variabiliteit en het waarborgen van reproduceerbaarheid.
Onderzoek naar biofilms van Staphylococcus en antibiotica
Biofilms van Staphylococcus spelen een cruciale rol bij aanhoudende infecties doordat ze bestand zijn tegen antibiotica en immuunreacties. Biofilmvorming biedt bacteriën een beschermende omgeving, waardoor infecties moeilijk te behandelen zijn. Onderzoek naar biofilms richt zich vaak op het begrijpen van hun vorming, gedrag en gevoeligheid voor antimicrobiële middelen, met de nadruk op methoden met hoge verwerkingscapaciteit om experimentele werkprocessen te stroomlijnen.
De sonicator voor multiwellplaten UIP400MTP biedt een aanzienlijk voordeel bij biofilmonderzoek doordat biofilms snel en efficiënt van 96-wellplaten kunnen worden losgemaakt. Dit apparaat levert uniforme ultrasone energie aan alle wells, waardoor consistente resultaten worden gewaarborgd en de variabiliteit wordt geminimaliseerd.
Protocol voor het kweken en losmaken van biofilms van Staphylococcus
Hieronder begeleiden we u met stapsgewijze instructies bij het kweken en losmaken van een biofilm van Staphylococcus. Als voorbeeld van een analytische stap laten we zien hoe u de gekweekte biomassa spectrofotometrisch kunt kwantificeren met behulp van kristalvioletkleuring.
Kweken van biofilms van Staphylococcus
Benodigde materialen:
- Steriele 96-wellmicrotiterplaten van polystyreen met een vlakke bodem en deksels, behandeld voor weefselkweek
- Tryptische sojabouillon (TSB) met 0,25% glucose
- Biologische veiligheidskast
Stappen:
- Bereid een steriele werkomgeving in een biologische veiligheidskast voor om contaminatie te minimaliseren.
- Voeg TSB met 0,25% glucose toe aan de wells van de microtiterplaat. TSB zonder glucose ondersteunt doorgaans geen biofilmvorming en mag alleen indien nodig als controle worden gebruikt.
- Ent de wells met bacteriestammen die zijn voorbereid zoals hieronder beschreven:
- Bereid bacteriële suspensies en zorg ervoor dat er geen reeds aanwezige celclusters zijn door de suspensies met sonicatie te homogeniseren of door clusters met een 23-gaugenaald en kort vortexen uiteen te halen.
- Sluit de plaat af met het deksel en incubeer onder optimale omstandigheden voor biofilmvorming (bijv. 37°C gedurende 24 uur).
- Voer het experiment voor elke bacteriestam in drievoud uit (drie wells per stam) om de betrouwbaarheid te waarborgen.
- Reserveer zes wells per plaat voor negatieve controles. Per 96-wellplaat kunnen maximaal 30 stammen worden getest.
Visualiseren en wassen van biofilms
- Verwijder na de incubatie het medium voorzichtig om de biofilm niet te verstoren.
- Was elke well viermaal met fysiologische zoutoplossing om planktonische bacteriën te verwijderen.
- Inspecteer de bodem van de wells op witte plekken die op de aanwezigheid van biofilm wijzen.
Losmaken van biofilms met de sonicator voor multiwellplaten UIP400MTP
Apparaatconfiguratie en parameters:
- Sonicator voor multiwellplaten UIP400MTP
- Bedrijfsinstellingen: 60% amplitude, cyclische modus met 60 seconden AAN / 30 seconden UIT
Stappen:
- Plaats de gewassen microtiterplaat op het platform van de UIP400MTP.
- Soniceer de monsters met de aanbevolen instellingen (60% amplitude, 60 seconden AAN, 30 seconden UIT). Stem de instellingen af op de bacteriestam.
- Start het sonicatieproces om de biofilm los te maken. De ultrasone golven breken de biofilmmatrix open, waardoor de aangehechte bacteriën vrijkomen.
- De UIP400MTP zorgt voor een uniforme blootstelling in alle wells, zodat consistente resultaten bij het losmaken worden verkregen.
Analytische stap: kwantificering van de biomassa van losgemaakte biofilms van Staphylococcus met kristalviolet (CV)
Benodigde materialen:
- 0,1% kristalvioletoplossing (CV)
- 95% ethanol of 30% azijnzuur (voor solubilisatie)
- Microplaatlezer die bij 570 nm kan meten
- Steriele microtiterplaten voor kleuring
Stappen:
- Voorbereiding van de kleuringsplaat: breng 100 µL van de suspensie van losgemaakte biofilm uit elke well van de gesoniceerde plaat over naar de overeenkomstige wells van een schone, steriele 96-wellmicrotiterplaat. Dit zorgt voor een schone en uniforme omgeving voor de kleuring.
- Kleuring van de losgemaakte biofilm: voeg 150 µL 0,1% kristalvioletoplossing toe aan elke well die de suspensie van losgemaakte biofilm bevat. Pipetteer voorzichtig om de biofilmsuspensie en het kristalviolet gelijkmatig te mengen.
- Incubatie: laat de plaat 15 minuten bij kamertemperatuur incuberen, zodat het kristalviolet de biomassa effectief kan kleuren.
- Wassen: verwijder na de incubatie de kristalvioletoplossing voorzichtig uit de wells zonder de biomassa te verstoren. Was elke well driemaal met steriele fysiologische zoutoplossing om ongebonden kleurstof te verwijderen.
- Drogen: laat de plaat aan de lucht drogen bij kamertemperatuur of onder een kap met steriele luchtstroom. Vermijd verwarming, aangezien dit de resultaten kan veranderen.
- Solubilisatie: voeg 200 µL 95% ethanol (of 30% azijnzuur, afhankelijk van de standaardlaboratoriumpraktijken) toe aan elke well om het gebonden kristalviolet te solubiliseren. Meng voorzichtig door te pipetteren of door de plaat 10 minuten bij kamertemperatuur te schudden.
- Meting: meet de optische dichtheid (OD) van de gesolubiliseerde kristalvioletoplossing bij 570 nm met een microplaatlezer.
- Gegevensanalyse: trek de gemiddelde OD570-waarde van de negatieve controles (wells met TSB maar zonder bacterieel inoculum) af van de waarden van de experimentele wells om voor achtergrondkleuring te corrigeren. Registreer en analyseer de gegevens.
Opmerking: voer het experiment voor elke conditie in drievoud uit om de reproduceerbaarheid te waarborgen. Zorg voor een correcte omgang met kristalviolet en ethanol en volg de veiligheids- en afvalverwijderingsprotocollen.
De belangrijkste voordelen van de UIP400MTP in één oogopslag:
- Verwerking met hoge verwerkingscapaciteit: Speciaal ontworpen voor multiwellplaten, waardoor u meerdere monsters gelijktijdig kunt verwerken.
- Uniforme verdeling van ultrasone energie: Zorgt voor een gelijke ultrasone intensiteit in alle wells, waardoor alle monsters consistente resultaten opleveren.
- Gebruik elke standaardplaat: De UIP400MTP kan alle standaardmultiwellplaten, petrischalen en buisrekken verwerken. Er zijn geen dure fabrikantspecifieke platen nodig!
- Gebruiksvriendelijke interface: Eenvoudig in te stellen en te bedienen, waardoor het een uitstekend hulpmiddel is om de productiviteit van het laboratorium te verhogen. Programmeerbare instellingen en automatisering vergemakkelijken processtandaardisatie!
Losmaken van biofilms met hoge verwerkingscapaciteit met de sonicator voor 96-wellplaten UIP400MTP
Literatuur / Referenties
- FactSheet UIP400MTP Multi-well Plate Sonicator – Non-Contact Sonicator – Hielscher Ultrasonics
- Lauren E. Cruchley-Fuge, Martin R. Jones, Ossama Edbali, Gavin R. Lloyd, Ralf J. M. Weber, Andrew D. Southam, Mark R. Viant (2024): Automated extraction of adherent cell lines from 24-well and 96-well plates for multi-omics analysis using the Hielscher UIP400MTP sonicator and Beckman Coulter i7 liquid handling workstation. Metabomeeting 2024, University of Liverpool, 26-28th November 2024.
- De Oliveira A, Cataneli Pereira V, Pinheiro L, Moraes Riboli DF, Benini Martins K, Ribeiro de Souza da Cunha MDL (2016): Antimicrobial Resistance Profile of Planktonic and Biofilm Cells of Staphylococcus aureus and Coagulase-Negative Staphylococci. International Journal of Molecular Sciences 17(9):1423; 2016.
- Martins KB, Ferreira AM, Pereira VC, Pinheiro L, Oliveira A, Cunha MLRS (2019): In vitro Effects of Antimicrobial Agents on Planktonic and Biofilm Forms of Staphylococcus saprophyticus Isolated From Patients With Urinary Tract Infections. Frontiers in Microbiology 2019.
- Dreyer J., Ricci G., van den Berg J., Bhardwaj V., Funk J., Armstrong C., van Batenburg V., Sine C., VanInsberghe M.A., Marsman R., Mandemaker I.K., di Sanzo S., Costantini J., Manzo S.G., Biran A., Burny C., Völker-Albert M., Groth A., Spencer S.L., van Oudenaarden A., Mattiroli F. (2024): Acute multi-level response to defective de novo chromatin assembly in S-phase. Molecular Cell 2024.
- Mochizuki, Chika; Taketomi, Yoshitaka; Irie, Atsushi; Kano, Kuniyuki; Nagasaki, Yuki; Miki, Yoshimi; Ono, Takashi; Nishito, Yasumasa; Nakajima, Takahiro; Tomabechi, Yuri; Hanada, Kazuharu; Shirouzu, Mikako; Watanabe, Takashi; Hata, Kousuke; Izumi, Yoshihiro; Bamba, Takeshi; Chun, Jerold; Kudo, Kai; Kotani, Ai; Murakami, Makoto (2024): Secreted phospholipase PLA2G12A-driven lysophospholipid signaling via lipolytic modification of extracellular vesicles facilitates pathogenic Th17 differentiation. BioRxiv 2024.
- Cosenza-Contreras M, Seredynska A, Vogele D, Pinter N, Brombacher E, Cueto RF, Dinh TJ, Bernhard P, Rogg M, Liu J, Willems P, Stael S, Huesgen PF, Kuehn EW, Kreutz C, Schell C, Schilling O. (2024): TermineR: Extracting information on endogenous proteolytic processing from shotgun proteomics data. Proteomics. 2024.
Veelgestelde vragen
Wat zijn extracellulaire polymere stoffen (EPS)?
Extracellulaire polymere stoffen (EPS) vormen een complex mengsel van biopolymeren, voornamelijk bestaande uit polysachariden, eiwitten, nucleïnezuren en lipiden, dat door micro-organismen in biofilms wordt uitgescheiden. EPS vormt een beschermende matrix die de microbiële gemeenschap omsluit, structurele integriteit biedt, de hechting aan oppervlakken bevordert en cellen beschermt tegen omgevingsstress, waaronder antibiotica en immuunreacties.
Wat wordt bedoeld met planktonische bacteriën?
Planktonische bacteriën zijn vrij zwevende, eencellige micro-organismen die in suspensie voorkomen, bijvoorbeeld in een vloeibare kweek of lichaamsvloeistoffen, in plaats van aan oppervlakken gehecht te zijn of gestructureerde gemeenschappen zoals biofilms te vormen.
Wat is het verschil tussen biofilms en planktonische bacteriën?
Het belangrijkste verschil tussen biofilms en planktonische bacteriën ligt in hun organisatie. Biofilms zijn gestructureerde, aan oppervlakken gehechte gemeenschappen van bacteriën die zijn ingebed in een matrix van extracellulaire polymere stoffen (EPS), terwijl planktonische bacteriën vrij zweven en een dergelijke structurele organisatie missen.
Zijn bacteriën in biofilms moeilijker met antibiotica te behandelen dan planktonische bacteriën?
Bacteriën in biofilms zijn aanzienlijk moeilijker met antibiotica te behandelen dan planktonische bacteriën. De biofilmmatrix fungeert als een fysieke barrière, en de bacteriën daarin vertonen veranderde metabole toestanden en een verhoogde stressbestendigheid, wat bijdraagt aan een verminderde werkzaamheid van antibiotica.
Kunnen biofilms door antibiotica worden gedood?
Biofilms kunnen soms door antibiotica worden uitgeroeid, maar dit is moeilijk. Een effectieve behandeling vereist vaak hoge antibioticaconcentraties, specifieke combinaties of aanvullende therapieën, omdat de EPS-matrix en bacteriële resistentiemechanismen de biofilm beschermen.
Zijn bacteriën van het geslacht Staphylococcus adherent?
Bacteriën van het geslacht Staphylococcus staan bekend om hun vermogen tot hechting. Ze hechten zich gemakkelijk aan oppervlakken en vormen biofilms, vooral op medische hulpmiddelen of weefsels van de gastheer, waardoor ze een belangrijke bijdrage leveren aan aanhoudende infecties.
Welke soorten bacteriën van het geslacht Staphylococcus zijn er?
Het geslacht Staphylococcus omvat verschillende bacteriesoorten, waarvan Staphylococcus aureus en Staphylococcus epidermidis de bekendste zijn. S. aureus is pathogeen en kan ernstige infecties veroorzaken, terwijl S. epidermidis vaak in verband wordt gebracht met biofilmgerelateerde infecties van medische hulpmiddelen.
Wat is kristalviolet?
Kristalviolet is een basische kleurstof die vaak wordt gebruikt om biologisch materiaal te kleuren. In de microbiologie wordt deze gebruikt om biofilmvorming te beoordelen door biomassa te kleuren, die vervolgens spectrofotometrisch kan worden gekwantificeerd.
Hielscher Ultrasonics produceert ultrasone homogenisatoren met hoge prestaties van laboratoriumformaat tot industrieel formaat.


