Ultrasone dispersie van nanomaterialen (nanodeeltjes)
Nanomaterialen zijn een integraal onderdeel geworden van uiteenlopende producten zoals materialen met hoge prestaties, zonnebrandmiddelen, coatings met hoge prestaties en kunststofcomposieten. Ultrasone cavitatie wordt gebruikt om deeltjes op nanoschaal te dispergeren in vloeistoffen zoals water, olie, oplosmiddelen of harsen.
Ultrasone dispersie van nanodeeltjes
De toepassing van ultrasone dispersie van nanodeeltjes heeft uiteenlopende effecten. Het meest voor de hand liggende effect is het dispergeren van materialen in vloeistoffen om deeltjesagglomeraten uiteen te breken. Een ander proces is de toepassing van ultrageluid tijdens deeltjessynthese of precipitatie. Dit leidt doorgaans tot kleinere deeltjes en een grotere uniformiteit van de deeltjesgrootte. Ultrasone cavitatie verbetert ook de stofoverdracht aan de deeltjesoppervlakken. Dit effect kan worden gebruikt om de oppervlaktefunctionalisering van materialen met een groot specifiek oppervlak te verbeteren.
Dispergeren en verkleinen van nanomaterialen
Nanomaterialen, bijvoorbeeld metaaloxiden, nanoklei of koolstofnanobuisjes , hebben de neiging te agglomereren wanneer ze in een vloeistof worden gemengd. Effectieve methoden voor deagglomeratie en dispersie zijn nodig om de bindingskrachten na het bevochtigen van het poeder te overwinnen. Het ultrasoon uiteenvallen van de agglomeraatstructuren in waterige en niet-waterige suspensies maakt het mogelijk het volledige potentieel van materialen op nanoschaal te benutten. Onderzoek naar verschillende dispersies van agglomeraten van nanodeeltjes met een variabel gehalte aan vaste stoffen heeft het aanzienlijke voordeel van ultrageluid aangetoond ten opzichte van andere technologieën, zoals rotor-statormengers (bijvoorbeeld ultra turrax), zuigerhomogenisatoren of natte maalmethoden, bijvoorbeeld parelmolens of colloïdmolens. Ultrasone systemen van Hielscher kunnen bij vrij hoge concentraties vaste stoffen worden gebruikt. Zo is voor silica vastgesteld dat de breuksnelheid onafhankelijk is van de concentratie vaste stoffen tot 50% op gewichtsbasis. Ultrageluid kan worden toegepast voor het dispergeren van sterk geconcentreerde masterbatches – waarbij vloeistoffen met een lage en hoge viscositeit worden verwerkt. Dit maakt ultrageluid tot een goede verwerkingsoplossing voor verven en coatings op basis van verschillende media, zoals water, hars of olie.
Ultrasone homogenisator UP400St voor nanodispersies
Ultrasone cavitatie
Dispersie en deagglomeratie door sonicatie zijn het gevolg van ultrasone cavitatie. Wanneer vloeistoffen aan ultrageluid worden blootgesteld, veroorzaken de geluidsgolven die zich in de vloeistof voortplanten afwisselende cycli van hoge en lage druk. Hierdoor worden de aantrekkingskrachten tussen de afzonderlijke deeltjes mechanisch belast. Ultrasone cavitatie in vloeistoffen veroorzaakt vloeistofstralen met hoge snelheden tot 1000km/hr (ongeveer 600mph). Deze stralen persen vloeistof onder hoge druk tussen de deeltjes en scheiden ze van elkaar. Kleinere deeltjes worden door de vloeistofstralen versneld en botsen met hoge snelheden. Dit maakt ultrageluid tot een effectief middel voor het dispergeren, maar ook voor het malen van deeltjes op micrometerschaal en kleiner dan een micrometer.
Ultrasoon ondersteunde deeltjessynthese / precipitatie
Nanodeeltjes kunnen via een bottom-upbenadering door synthese of precipitatie worden geproduceerd. Sonochemie is een van de vroegste technieken die werden gebruikt om verbindingen op nanoschaal te bereiden. In zijn oorspronkelijke werk onderwierp Suslick Fe(CO)5 als zuivere vloeistof of in een deaclin-oplossing aan sonicatie en verkreeg hij amorfe ijzernanodeeltjes met een grootte van 10–20nm. Over het algemeen begint een oververzadigd mengsel vaste deeltjes te vormen uit een sterk geconcentreerd materiaal. Sonicatie verbetert het mengen van de precursoren en verhoogt de stofoverdracht aan het deeltjesoppervlak. Dit leidt tot een kleinere deeltjesgrootte en een grotere uniformiteit.
UIP2000hdT, een krachtige sonicator van 2kW om SWCNTs te dispergeren.
Oppervlaktefunctionalisering met ultrageluid
Veel nanomaterialen, zoals metaaloxiden, inkjetinkt en tonerpigmenten, of vulstoffen voor hoogwaardige coatings, vereisen oppervlaktefunctionalisering. Om het volledige oppervlak van elk afzonderlijk deeltje te functionaliseren, is een goede dispersiemethode nodig. In gedispergeerde toestand zijn deeltjes doorgaans omgeven door een grenslaag van moleculen die door het deeltjesoppervlak worden aangetrokken. Om nieuwe functionele groepen het deeltjesoppervlak te laten bereiken, moet deze grenslaag worden opgebroken of verwijderd. De vloeistofstralen die door ultrasone cavitatie ontstaan, kunnen snelheden tot 1000km/hr bereiken. Deze belasting helpt de aantrekkingskrachten te overwinnen en voert de functionele moleculen naar het deeltjesoppervlak. In de sonochemie wordt dit effect gebruikt om de prestaties van gedispergeerde katalysatoren te verbeteren.
Sonicatie vóór de meting van de deeltjesgrootte

Sonicatie van monsters verbetert de nauwkeurigheid van uw meting van de deeltjesgrootte of morfologie. De nieuwe SonoStep combineert ultrageluid, roeren en pompen van monsters in een compact ontwerp. Het apparaat is eenvoudig te bedienen en kan worden gebruikt om aan sonicatie onderworpen monsters naar analytische apparaten, zoals deeltjesgrootteanalysatoren, te voeren. De intense sonicatie helpt geagglomereerde deeltjes te dispergeren, wat tot consistentere resultaten leidt. Klik hier voor meer informatie!
Ultrasone verwerking op laboratorium- en productieschaal
Ultrasone processoren en doorstroomcellen voor deagglomeratie en dispersie zijn beschikbaar op laboratoriumschaal en productieschaal . De industriële systemen kunnen eenvoudig achteraf worden aangepast voor inline gebruik. Voor onderzoek en procesontwikkeling adviseren wij het gebruik van de UIP1000hd (1.000 watt).
Hielscher biedt een breed assortiment ultrasone apparaten en accessoires voor het efficiënt dispergeren van nanomaterialen, bijvoorbeeld in verven, inkten en coatings.
- Compacte laboratoriumapparaten met maximaal 400 watt vermogen.
Deze apparaten worden voornamelijk gebruikt voor monstervoorbereiding of eerste haalbaarheidsstudies en zijn te huur. - 500 en 1.000 en 2.000 watt: ultrasone processoren met deze vermogens, zoals de UIP1000hd set met doorstroomcel en verschillende boosterhoorns en sonotroden , kunnen grotere volumestromen verwerken.
Dergelijke apparaten worden gebruikt voor het optimaliseren van de parameters (zoals amplitude, bedrijfsdruk, debiet enz.) op tafelopstellings- of pilotinstallatieschaal. - Ultrasone processoren van 2kW, 4kW, 10kW en 16kW en grotere clusters van meerdere van dergelijke eenheden kunnen productievolumestromen op vrijwel elk niveau verwerken.
Tafelapparatuur is tegen gunstige voorwaarden te huur voor het uitvoeren van procesproeven. De resultaten van dergelijke proeven kunnen lineair worden opgeschaald naar productieniveau – waardoor de risico’s en kosten van procesontwikkeling worden verminderd. Wij helpen u graag online, telefonisch of persoonlijk. U vindt onze adressen hier, of u kunt het onderstaande formulier gebruiken.
De onderstaande tabel geeft u een indicatie van de geschatte verwerkingscapaciteit van onze sonicatoren:
| Batchvolume | Debiet | Aanbevolen apparaten |
|---|---|---|
| 1 tot 500mL | 10 tot 200mL/min | UP100H |
| 10 tot 2000mL | 20 tot 400mL/min | UP200Ht, UP400St |
| 0,1 tot 20L | 0,2 tot 4L/min | UIP2000hdT |
| 10 tot 100L | 2 tot 10L/min | UIP4000hdT |
| n.a. | 10 tot 100L/min | UIP16000 |
| n.a. | groter | cluster van UIP16000 |
Neem contact met ons op! / Stel ons uw vragen!
Nanomaterialen – achtergrondinformatie
Nanomaterialen zijn materialen met een grootte van minder dan 100nm. Ze vinden in snel tempo hun weg naar formuleringen van verven, inkten en coatings. Nanomaterialen vallen in drie brede categorieën: metaaloxiden, nanoklei en koolstofnanobuisjes. Metaaloxidenanodeeltjes omvatten zinkoxide, titaniumoxide, ijzeroxide, ceriumoxide en zirkoniumoxide op nanoschaal, evenals verbindingen van gemengde metalen zoals indium-tinoxide en zirkonium en titanium, evenals verbindingen van gemengde metalen zoals indium-tinoxide. Deze kleine materie heeft invloed op vele disciplines, zoals natuurkunde, scheikunde en biologie. In verven en coatings vervullen nanomaterialen decoratieve behoeften (bijvoorbeeld kleur en glans) en functionele doeleinden (bijvoorbeeld geleidbaarheid en microbiële inactivatie) en verbeteren ze de bescherming van verven en coatings (bijvoorbeeld krasbestendigheid en UV-stabiliteit). Vooral metaaloxiden op nanoschaal, zoals TiO2 en ZnO of aluminiumoxide, ceriumoxide en silica , en pigmenten op nanoschaal worden toegepast in nieuwe verf- en coatingformuleringen.
Wanneer materie wordt verkleind, veranderen haar eigenschappen, zoals kleur en interactie met andere materie, waaronder chemische reactiviteit. De verandering van de eigenschappen wordt veroorzaakt door de verandering van de elektronische eigenschappen. Door de verkleining van de deeltjesgrootte wordt het oppervlak van het materiaal vergroot. Hierdoor kan een groter percentage van de atomen interactie aangaan met andere materie, bijvoorbeeld met de matrix van harsen.
Oppervlakteactiviteit is een belangrijk aspect van nanomaterialen. Agglomeratie en aggregatie verhinderen dat oppervlak in contact komt met andere materie. Alleen goed gedispergeerde of afzonderlijk gedispergeerde deeltjes maken het mogelijk het volledige gunstige potentieel van de materie te benutten. Daardoor vermindert goed dispergeren de hoeveelheid nanomaterialen die nodig is om dezelfde effecten te bereiken. Aangezien de meeste nanomaterialen nog steeds vrij duur zijn, is dit aspect van groot belang voor het op de markt brengen van productformuleringen die nanomaterialen bevatten. Tegenwoordig worden veel nanomaterialen geproduceerd via een droog proces. Daardoor moeten de deeltjes in vloeibare formuleringen worden gemengd. Daarbij vormen de meeste nanodeeltjes agglomeraten tijdens het bevochtigen. Vooral koolstofnanobuisjes hebben een sterke onderlinge samenhang, waardoor het moeilijk is ze te dispergeren in vloeistoffen zoals water, ethanol, olie, polymeer of epoxyhars. Conventionele verwerkingsapparaten, bijvoorbeeld mengers met hoge afschuiving of rotor-statormengers, hogedrukhomogenisatoren of colloïd- en schijfmolens, schieten tekort bij het scheiden van nanodeeltjes in afzonderlijke deeltjes. Vooral voor kleine materie van enkele nanometers tot een paar micrometers is ultrasone cavitatie zeer effectief in het opbreken van agglomeraten, aggregaten en zelfs primaire deeltjes. Wanneer ultrageluid wordt gebruikt voor het malen van sterk geconcentreerde batches, laten de vloeistofstralen die door ultrasone cavitatie ontstaan de deeltjes met snelheden tot 1000km/h tegen elkaar botsen. Dit verbreekt de van der Waals-krachten in agglomeraten en zelfs in primaire deeltjes.

