Produkcja leków: sonikacja kształtuje przyszłość leków biogenicznych
, Kathrin Hielscher, opublikowano w dziale Aktualności Hielscher
Ultradźwięki nie są już wyłącznie narzędziem laboratoryjnym. W produkcji farmaceutycznej sonikacja staje się technologią o dużym potencjale, umożliwiającą wytwarzanie leków biogenicznych – leków pochodzących z naturalnych źródeł biologicznych, które łączą skuteczność ze zrównoważonym rozwojem. Przedstawiamy tutaj wyniki nowego badania nad nanocząstkami złota otrzymywanymi z udziałem brokułów, które pokazuje, jak obróbka ultradźwiękowa łączy zieloną chemię z zaawansowanym projektowaniem leków.
Co zatem dzieje się, gdy ultradźwięki o wysokim natężeniu spotykają się z biochemią roślin?
Od brokułów do leków biogenicznych
Produkcja leków biogenicznych opiera się na cząsteczkach bioaktywnych, takich jak polifenole, flawonoidy, glukozynolany i peptydy. Związki te mogą działać jako czynniki redukujące, stabilizatory, a nawet ugrupowania o działaniu terapeutycznym. Jednak ich wydajna ekstrakcja i aktywacja zawsze stanowiły wąskie gardło.
W niedawno opublikowanym badaniu naukowcy wykazali, że wodny ekstrakt z brokułów można wykorzystać do syntezy nanocząstek złota o wyraźnych właściwościach przeciwutleniających, wspomagających gojenie ran i selektywnie przeciwnowotworowych. Co kluczowe, syntezę przeprowadzono przy oddziaływaniu ultradźwięków z użyciem sonikatora model UP200St o mocy 200 watów (Hielscher Ultrasonics, zdjęcie po lewej). Sonikacja nie była biernym etapem – stanowiła siłę napędową umożliwiającą szybkie tworzenie nanocząstek, kontrolowany rozkład wielkości i uzyskanie stabilnych powierzchni biofunkcjonalnych.
W ciągu kilku minut kawitacja wywołana ultradźwiękami wytworzyła lokalne mikrośrodowiska o wysokiej energii. Warunki te przyspieszyły redukcję jonów złota, zachowując jednocześnie wrażliwe związki fitochemiczne odpowiedzialne za aktywność biologiczną.
Rezultat? Jednorodne, ultramałe nanocząstki złota pokryte biomolekułami pochodzącymi z brokułów i dostosowane do zastosowań biomedycznych.
To właśnie tutaj sonikacja przemysłowa pokazuje swoją siłę.
Zielona synteza AuNPs z wykorzystaniem ekstraktu z Brassica oleracea. Wodny ekstrakt pełni funkcję zarówno czynnika redukującego, jak i stabilizującego podczas procesu syntezy ultradźwiękowej. Kwas chlorozłotowy dodaje się kroplami do ekstraktu z brokułów podczas sonikacji z użyciem sonikatora UP200St, po czym prowadzi się inkubację w temperaturze 4◦C przez 24 h, aby umożliwić tworzenie nanocząstek. Zawiesinę koloidalną poddaje się następnie ponownej sonikacji i wirowaniu w celu usunięcia nieprzereagowanych składników, uzyskując oczyszczone AuNPs w postaci stabilnej dyspersji.
Dlaczego sonikacja ma znaczenie w produkcji leków biogenicznych
Sonikacja wprowadza energię mechaniczną do cieczy poprzez kawitację akustyczną – powstawanie i zapadanie się mikroskopijnych pęcherzyków. W produkcji farmaceutycznej i biotechnologicznej przekłada się to na kilka decydujących korzyści:
- Zwiększona wydajność ekstrakcji
Sonikacja rozrywa ściany komórek roślinnych, szybko i powtarzalnie uwalniając wewnątrzkomórkowe związki bioaktywne. W porównaniu z konwencjonalną ekstrakcją uzyski są wyższe, zużycie rozpuszczalników jest mniejsze, a czas przetwarzania ulega znacznemu skróceniu. - Kontrolowana nanosynteza
W zielonej syntezie nanocząstek sonikacja sprzyja równomiernemu zarodkowaniu i ogranicza niekontrolowany wzrost. Prowadzi to do wąskich rozkładów wielkości cząstek, co jest krytycznym parametrem dla dostarczania leków, biodystrybucji i bezpieczeństwa. - Łagodne warunki przetwarzania
Ekstrakcję i syntezę ultradźwiękową można prowadzić w niskich temperaturach. Ma to znaczenie podczas pracy z biomolekułami wrażliwymi na ciepło, takimi jak enzymy, przeciwutleniacze czy związki zawierające siarkę, na przykład sulforafan z brokułów. - Skalowalność i powtarzalność
W przeciwieństwie do reakcji chemicznych zależnych od przetwarzania partiami procesy ultradźwiękowe skalują się liniowo. Przy zastosowaniu odpowiedniego sprzętu procedury opracowane w skali laboratoryjnej można przenieść bezpośrednio do produkcji pilotażowej lub przemysłowej.
Krótko mówiąc, sonikacja jest nie tylko szybsza – jest też bardziej precyzyjna.
Nie tylko nanocząstki: technologia platformowa
Choć nanocząstki złota stanowią przekonujący przykład, znaczenie obróbki ultradźwiękowej wykracza daleko poza nanomedycynę.
Sonikację coraz częściej stosuje się do:
- ekstrakcji związków fitochemicznych do formulacji do wstrzykiwań i doustnych
- emulgowania nośników leków na bazie lipidów
- dyspergowania leków biologicznych i adiuwantów
- aktywacji produktów enzymatycznych i produktów otrzymywanych w procesie fermentacji
We wszystkich przypadkach ultradźwięki poprawiają transport masy i wydajność reakcji bez wprowadzania zanieczyszczeń chemicznych. W przypadku leków biogenicznych, dla których nadzór regulacyjny i integralność biologiczna mają nadrzędne znaczenie, jest to decydująca korzyść.
Zrównoważona droga ku przyszłości
Produkcja farmaceutyczna znajduje się pod rosnącą presją, by ograniczać wpływ na środowisko przy jednoczesnym zachowaniu innowacyjności. Leki biogeniczne syntetyzowane i przetwarzane z użyciem ultradźwięków spełniają oba te warunki.
Opierają się na odnawialnych zasobach biologicznych. Minimalizują wykorzystanie niebezpiecznych odczynników. A w połączeniu z sonikacją przemysłową ich wytwarzanie staje się wykonalne na dużą skalę.
Badanie nanocząstek złota otrzymywanych z udziałem brokułów wyraźnie pokazuje tę zmianę. Sonikacja nie była dodatkiem – była technologią umożliwiającą przekształcenie ekstraktu roślinnego w wielofunkcyjny produkt biomedyczny.
Wraz z dalszym wzrostem zainteresowania ekologicznymi produktami farmaceutycznymi, medycyną regeneracyjną i terapiami celowanymi obróbka ultradźwiękowa ma szansę stać się podstawowym narzędziem produkcyjnym. A dzięki wysokowydajnym systemom Hielscher przejście od odkrycia laboratoryjnego do produkcji przemysłowej nie jest już skokiem technologicznym – jest prostym krokiem inżynieryjnym.
Pytanie nie brzmi już, czy ultradźwięki mają swoje miejsce w produkcji leków biogenicznych. Właściwe pytanie brzmi, jak szybko przemysł je wdroży.
Literatura / Źródła
- Yasser M. Taay, Mustafa Taha Mohammed, Ali Hussain Alwan, Ahmad Hussein Ismail (2026): Broccoli-mediated gold nanoparticles: Eco-friendly synthesis and nano-bio interactions promoting wound healing and targeted cytotoxicity. Journal of Genetic Engineering and Biotechnology, Volume 24, Issue 1, 2026.
- Adel Mohammed Elbehery, Ibrahim Fouad Mohamed, Mahmoud Abdelrazek Ahmida (2025): Eco-Friendly Synthesis of Silver Nanoparticles Using Red Onion (Allium cepa L.) Peel Extract with Ultrasound and Their Efficacy as Antimicrobial Agents. Vascular and Endovascular Review, Vol.8, No.4s, 311-332.
- Ashassi-Sorkhabi H.; Rezaei-Moghadam, B.; Asghari, E.; Bagheri, R.; Abdoli L. (2017): Synthesis of Au Nanoparticles by Thermal, Sonochemical and Electrochemical Methods: Optimization and Characterization. Physical Chemistry Research, Vol. 3, No. 1, 2015. 24-34.
Najczęściej zadawane pytania
Hielscher Ultrasonics produkuje wysokowydajne homogenizatory ultradźwiękowe od urządzeń laboratoryjnych po urządzenia przemysłowe.


