Ultraschallextraktioun vu Polysacchariden aus der Wuerzel vun Astragalus Membranaceus
- D’Wuerzele vun Astragalus membranceus (och Astragalus propinquus genannt) enthalen de Saponin Cycloastragenol, deen d’Telomerase aktivéiere kann an doduerch d’Längt vun den Telomere verlängere kann. D’Telomerlängt steet mat Laangliewegkeet a Verbindung.
- D’Ultraschallextraktioun ass déi iwwerleeën Technik, fir Cycloastragenol an aner vital Phytochemikalien aus Astragalus radix ze isoléieren.
- D’Beschallung mat Ultraschall ass en netthermeschen, schounenden a séiere Prozess, mat deem sech héichwäerteg Astragalus-Extrakter hierstelle loossen.
Verbindunge vun Astragalus
D’Polysaccharide vun Astragalus si wichteg bioaktiv Bestanddeeler vun Astragali Radix, der dréchener Wuerzel vun Astragalus membranaceus. D’Polysaccharide vun Astragali Radix gi vill an der traditioneller chineesescher Medezin benotzt. D’Wuerzele vun Astragalius propinquus, bekannt als Radix Astragali, si räich u Phytochemikalie wéi Polysacchariden, Triterpenoiden (z. B. Astragaloside wéi Astragaloside IV), Isoflavonen (z. B. Kumatakenin, Calycosin, Formononetin) souwéi Glykosiden a Malonaten. De Saponin Cycloastragenol, eng Verbindung, déi an A. propinquus virkënnt, kann d’Telomerase aktivéieren an doduerch d’Längte vun den Telomere verlängeren. Telomere sinn déi schützend “Kap” um Enn vum DNA-Strang un den Enner vun alle Chromosomen. D’Verkierzung vun den Telomere steet mam Altere a Verbindung. Eng Supplementéierung mat der Astragalus-Verbindung Cycloastragenol kann d’Telomere verlängeren an d’Altere verzögeren.
Ultraschallextraktioun vu Phytochemikalien
D’Beschallung mat Ultraschall ass als Method fir d’Intensivéierung vun der Extraktioun gutt bekannt. Ultraschallkavitatioun féiert dozou, datt d’Planzzellmauer opbrécht, wouduerch d’Ausbeut u Polysacchariden erhéicht gëtt. D’Ultraschallextraktioun gëtt erfollegräich fir d’Extraktioun vun Astragalus-Polysacchariden agesat a bitt de Virdeel vun enger méi héijer Extraktiounsausbeut an enger méi kuerzer Extraktiounszäit.
D’Ultraschallbehandlung ka bei verschiddene Planzematerialie wéi Blieder, Stiller, Bléien a Wuerzelen agesat ginn.
Den Ultraschallextraktiounsprozess ass eng netthermesch, schounend mechanesch Method, déi bei enger gezielt gewielter Temperatur duerchgefouert ka ginn. Mat genuch Ofkillung kënne wärmeempfindlech Materialien z. B. duerch Ultraschallextraktioun mat kalem Waasser isoléiert ginn. Bei der Beschallung mat Ultraschall kënne Waasser oder Léisungsmëttel als Flëssegkeet benotzt ginn. Dat erméiglecht et, d’Extraktiounsbedéngungen optimal un déi gewënscht Verbindungen unzepassen.
- Méi héich Ausbeut
- Héich Qualitéit
- Séier Extraktioun
- Schounenden, netthermesche Prozess
- Waasser oder Léisungsmëttel
- Einfach a sécher Bedéngung
Astragalus membranaceus
Héichleeschtungsultraschallgeräter fir d’Extraktioun vu Planzematerial
D’Extraktiounsgeräter vun Hielscher Ultrasonics gi weltwäit agesat, fir héichwäerteg Extrakter aus Planzematerial hierzestellen. Phytochemikalien, déi mat Ultraschall extrahéiert ginn, gi wéinst hire medezinesche Wierkungen a gesondheetleche Virdeeler an der Pharmaindustrie, der Industrie fir Nahrungsergänzungsmëttel an der Liewensmëttelindustrie benotzt. Hielscher bitt de ganze Spektrum vu klengen Ultraschallgeräter fir de Labo bis zu industriellen Ultraschallsystemer fir déi kommerziell Inline-Produktioun. D’Robustheet vun den Ultraschallgeräter vun Hielscher erméiglecht en 24/7-Betrib ënner héijer Belaaschtung an an usprochsvollen Ëmfeld. Aner wichteg Eegenschafte vun den Ultraschallprozessoren vun Hielscher sinn déi präzis Kontroll vun de Prozessparameteren an déi automatesch Opzeechnung vun dëse Parameteren. Dat erméiglecht reproduzéierbar Resultater an eng Standardiséierung vum Prozess.
Déi follgend Tabell gëtt Iech en Unhaltspunkt fir déi ongeféier Veraarbechtungskapazitéit vun eisen Ultraschallgeräter:
| Chargevolumen | Duerchflossquot | Recommandéiert Geräter |
|---|---|---|
| 1 bis 500mL | 10 bis 200mL/min | UP100H |
| 10 bis 2000mL | 20 bis 400mL/min | UP200Ht, UP400St |
| 0,1 bis 20L | 0,2 bis 4L/min | UIP2000hdT |
| 10 bis 100L | 2 bis 10L/min | UIP4000hdT |
| n.a. | 10 bis 100L/min | UIP16000 |
| n.a. | méi héich | Grupp vu UIP16000 |
Kontaktéiert eis! / Stellt eis Är Froen!
- Héichwäerteg Extrakter
- Méi vollstänneg Extraktioun
- Héich Extraktiounsquot
- Vollspektrumextrakt
- Asaz vu verschiddene Léisungsmëttelen
- Net gëfteg
- Netthermesch (kal) Method
- Séieren Extraktiounsprozess
- Sécher an einfach ze benotzen
- Linear Skaléierbarkeet
Ultraschallprozessoren mat héijer Leeschtung vum Labo iwwer de Pilotmoossstaf bis zum industrielle Moossstaf.
Literatur / Referenzen
- Li, L., Hou, X., Xu, R., Liu, C., Tu, M. (2017): Research review on the pharmacological effects of astragaloside IV. Fundam Clin Pharmacol, 31: 17-36.
- Petigny L., Périno-Issartier S., Wajsman J., Chemat F. (2013): Batch and Continuous Ultrasound Assisted Extraction of Boldo Leaves (Peumus boldus Mol.). International Journal of Molecular Science 14, 2013. 5750-5764.
- Dogan Kubra, P.K. Akman, F. Tornuk(2019): Improvement of Bioavailability of Sage and Mint by Ultrasonic Extraction. International Journal of Life Sciences and Biotechnology, 2019. 2(2): p.122- 135.
- Sánchez-Hernández E., Balduque-Gil J., González-García V., Barriuso-Vargas J.J., Casanova-Gascón J., Martín-Gil J., Martín-Ramos P. (2023): Phytochemical Profiling of Sambucus nigra L. Flower and Leaf Extracts and Their Antimicrobial Potential against Almond Tree Pathogens. International Journal of Molecular Sciences, 2023.
- Dent M., Dragović-Uzelac V., Elez Garofulić I., Bosiljkov T., Ježek D., Brnčić M. (2015): Comparison of Conventional and Ultrasound Assisted Extraction Techniques on Mass Fraction of Phenolic Compounds from sage (Salvia officinalis L.). Chem. Biochem. Eng. Q. 29(3), 2015. 475–484.
Wëssenswäertes
Astragalus propinquus
A. propinquus ass eng asiatesch Bléieplanz, déi haaptsächlech an Asien virkënnt an och als Astragalus membranceus, mongolesch Tragantwuerzel oder Huang qi bekannt ass. An der traditioneller chineesescher Medezin (TCM) ass Astragalus eent vun de 50 Grondkraider. Astragalus ass räich u Polysacchariden, Triterpenoiden, Isoflavonen (z. B. Kumatakenin, Calycosin, Formononetin) souwéi Glykosiden a Malonaten. Astragaloside IV gouf als ee vun de wichtegsten Haaptwierkstoffer vun Astragalus membranaceus identifizéiert. Fuerschungsresultater deiten drop hin, datt Astragaloside IV schützend Wierkunge bei fokaler zerebraler Ischämie/Reperfusioun, Häerz-Kreeslaf-Erkrankungen, Longenerkrankungen, Liewerzirrhos an diabetescher Nephropathie huet. Ëmmer méi Beweiser ënnerstëtzen d’Verabreechung vun Astragaloside IV bei der Behandlung vun Organfibros, Entzündungsreaktiounen, oxidativem Stress an Apoptos
Pharmakologesch Fuerschungsresultater deiten drop hin, datt den Extrakt vun Astragalus membranaceus, deen aus Polysacchariden, Flavonoiden, Saponinen an anere Phytochemikalie besteet, d’Telomeraseaktivitéit erhéije kann an antioxidant, entzündungshemmend, immunreguléierend, kriibshemmend, bluttfettsenkend, bluttzockersenkend, liewerschützend, nerveschützend, schläimléisend an harndreiwend Wierkungen huet.
Telomeren
Telomere sinn d’Strukturen un den Enner vun de Chromosomen, déi dacks mat der Kap um Enn vun engem Schongbändel verglach ginn. Hir Funktioun ass et, ze verhënneren, datt de Schongbändel ausfranst. Telomeren hunn eng änlech Schutzfunktioun fir d’Enner vun den DNA-Sträng an de Chromosomen. D’Verkierzung vun den Telomere korreléiert mam Alteren. D’Telomere verkierze sech bei der Zelldeelung a signaliséiere schliisslech en irreversibelen Zoustand vum Wuesstemsstëllstand, deen als zellulär Seneszenz bekannt ass.
Telomere charakteriséiere sech duerch eng widderhuelend TTAGGG-Sequenz a besëtze spezifesch assoziéiert Proteinnen, déi zesummen als Shelterin-Proteinne bezeechent ginn an eng Schlësselroll bei der Chromosomestabilitéit, der Genregulatioun, Kriibs an der zellulärer Seneszenz spillen.
Polysacchariden
Polysaccharide si Biomakromoleküllen, déi aus zéng oder méi Monosaccharide bestinn an deenen hir Struktur an Zockerzesummesetzung variéieren. Polysaccharide si polymer Kuelenhydratmoleküllen, déi aus laange Kette vu Monosaccharid-Eenheete bestinn, déi duerch glykosidesch Bindunge matenee verbonne sinn, an déi bei der Hydrolys déi Monosacchariden oder Oligosaccharide fräisetzen, aus deene si bestinn. Hir Struktur reecht vu linear bis staark verzweigt. Fuerschung huet gewisen, datt Astragalus-Polysacchariden haaptsächlech aus Glukos bestinn, nieft Rhamnos, Galaktos, Arabinos, Xylos, Mannos, Glukuronsaier a Galakturonsaier.