Liposomaal semaglutide zou de volgende grote stap kunnen zijn in de toediening van GLP-1-geneesmiddelen
, Kathrin Hielscher, gepubliceerd in Hielscher Nieuws
GLP-1-peptiden zoals semaglutide behoren inmiddels tot de meest invloedrijke therapeutische peptiden van het afgelopen decennium en worden op grote schaal klinisch toegepast bij diabetes type 2 en obesitas. Ondanks het klinische succes van semaglutide blijven de uitdagingen bij de formulering en productie ervan echter representatief voor peptidegeneesmiddelen in het algemeen: ze zijn structureel kwetsbaar, moeilijk tegen afbraak te beschermen en staan erom bekend dat ze moeilijk via niet-invasieve routes kunnen worden toegediend. Deze beperkingen zijn een belangrijke reden waarom de meeste GLP-1-receptoragonisten nog steeds via injecties worden toegediend, terwijl de vraag naar orale of patiëntvriendelijke toediening blijft groeien.
Beperkingen van huidige orale GLP-1-formuleringen
De ontwikkeling van orale GLP-1-peptiden heeft aangetoond dat orale toediening technisch mogelijk is, maar heeft ook de fundamentele beperkingen van bestaande strategieën blootgelegd. Zelfs in een goedgekeurd product heeft oraal semaglutide een zeer lage biologische beschikbaarheid, doorgaans lager dan 1%, wat hogere doseringen noodzakelijk maakt en bijdraagt aan de kosten, variabiliteit en complexiteit van de formulering. Deze beperkingen hebben de belangstelling vergroot voor systemen op basis van dragers die peptidegeneesmiddelen kunnen beschermen en mogelijk de absorptie kunnen verbeteren zonder uitsluitend afhankelijk te zijn van chemische permeatiebevorderaars.
Liposomen als technisch volwassen toedieningsplatform
Van de toedieningssystemen die worden onderzocht, onderscheidt liposomale inkapseling zich door haar technische volwassenheid en farmaceutische relevantie. Liposomen bestaan uit fosfolipidendubbellagen die sterk op biologische membranen lijken en worden al lange tijd klinisch toegepast in de oncologie en bij infectieziekten. Hun relevantie voor therapeutische peptiden ligt in hun vermogen om gevoelige werkzame farmaceutische bestanddelen (API’s) fysiek te beschermen en tegelijkertijd instelbare afmetingen, samenstelling en oppervlakte-eigenschappen te bieden. De prestaties van liposomen zijn echter sterk afhankelijk van de grootteverdeling, de structuur van de dubbellaag, de beladingsstrategie en de reproduceerbaarheid van de productie – factoren die voornamelijk door de procestechnologie worden bepaald en niet alleen door de samenstelling van de formulering.
Waarom ultrasone verwerking centraal staat bij de productie van liposomen
Ultrasone verwerking biedt oplossingen voor verschillende fundamentele uitdagingen bij de productie van liposomen. Ultrasoon geluid met hoge intensiteit genereert akoestische cavitatie in vloeistoffen, waardoor plaatselijke afschuifkrachten en micromengeffecten ontstaan die lipideaggregaten kunnen afbreken en multilamellaire structuren kunnen omzetten in kleinere, uniformere vesikels. Bij de productie van liposomen kan ultrasoon geluid worden toegepast tijdens de vorming van vesikels of als nabewerkingsstap om de deeltjesgrootte en dispersiekwaliteit te standaardiseren. Deze dubbele rol maakt ultrasoon geluid bijzonder waardevol voor het beheersen van kritische kwaliteitskenmerken van liposomale systemen.
Structurele compatibiliteit van semaglutide met lipidendubbellagen
GLP-1-peptiden zoals semaglutide of tirzepatide zijn bijzonder geschikt voor dragers op basis van lipiden, omdat het geen eenvoudige lineaire peptiden zijn. Het molecuul bevat een chemisch gemodificeerde lipidestaart die de interactie met lipidemembranen bevordert. Experimentele studies met vesikelsystemen hebben aangetoond dat semaglutide en verwante peptiden zich aan vesikelmembranen kunnen binden doordat deze lipidestaart in het membraan wordt ingebracht. Hoewel deze bevindingen zijn verkregen met extracellulaire vesikels uit melk in plaats van synthetische liposomen, is het onderliggende mechanisme rechtstreeks overdraagbaar. Gelipideerde peptiden hebben een inherente affiniteit voor fosfolipidendubbellagen, wat de beladingsefficiëntie en de stabiliteit van de formulering kan verbeteren zonder dat complexe chemische conjugatie nodig is.
Procesomstandigheden bepalen de inkapselingsefficiëntie
Een cruciaal inzicht uit recente studies met vesikels is dat de inkapselingsefficiëntie sterk afhankelijk is van de beladings- en verwerkingsmethode. Dit heeft belangrijke gevolgen voor de farmaceutische ontwikkeling: het slagen of mislukken van een liposomale peptideformulering hangt vaak minder af van de keuze van het lipide en meer van de manier waarop de vesikels worden geproduceerd en verwerkt. Ultrasone verwerking biedt een beheersbare en reproduceerbare manier om deze parameters te beïnvloeden, waardoor deze bijzonder aantrekkelijk is voor systematische ontwikkeling van formuleringen.
Schaalbaarheid als belangrijk voordeel van ultrasone verwerking
Vanuit productieoogpunt is schaalbaarheid een van de belangrijkste voordelen van ultrasoon geluid. In tegenstelling tot veel technieken voor de productie van nanodeeltjes die afhankelijk zijn van geometriespecifieke batchomstandigheden, kan ultrasone verwerking worden opgeschaald door de energietoevoer per volume-eenheid te beheersen. Hierdoor kunnen processen die op laboratoriumschaal zijn ontwikkeld, met een hoge mate van vergelijkbaarheid worden overgedragen naar pilotinstallaties en industriële systemen. Voor farmaceutische fabrikanten ondersteunt deze eigenschap de reproduceerbaarheid, validatie en efficiënte technologieoverdracht tussen ontwikkelingsfasen.
Sonicatie in continue doorstroming voor industriële productie
De industrieel meest relevante toepassing van ultrasone liposomenverwerking is verwerking in continue doorstroming. In doorstroomcellen voor sonicatie passeren liposomendispersies een afgebakend reactorvolume terwijl ultrasoon geluid wordt toegepast bij gecontroleerde druk, amplitude en temperatuur. Deze configuratie maakt nauwkeurige beheersing van de verblijftijd en de blootstelling aan energie mogelijk. Voor liposomen die met peptiden zijn beladen, waarbij thermische gevoeligheid en structurele integriteit cruciaal zijn, is een dergelijke beheersing essentieel om de productkwaliteit bij grootschalige productie te behouden.
Relevantie voor GLP-1-therapieën en therapeutische peptiden van de volgende generatie
Naarmate GLP-1-therapieën zich ontwikkelen richting peptiden met een dubbele of meervoudige agonistische werking, zal de complexiteit van formuleringen naar verwachting toenemen. Tegelijkertijd blijft de vraag van patiënten naar orale of minder invasieve toedieningsroutes groeien. Schaalbare toedieningsplatforms op basis van dragers worden daarom strategisch belangrijk, niet alleen om de farmacokinetiek te verbeteren, maar ook om ervoor te zorgen dat nieuwe peptidegeneesmiddelen betrouwbaar op commerciële schaal kunnen worden geproduceerd.
De fundamentele barrière voor orale toediening van peptiden aanpakken
Het maag-darmkanaal is van nature een ongunstige omgeving voor peptiden, en een lage orale biologische beschikbaarheid blijft een fundamentele barrière, zelfs voor geavanceerde formuleringen. Liposomale inkapseling neemt deze uitdaging niet weg, maar biedt een rationele technische aanpak om afbraak te verminderen en te beheersen hoe peptiden met hun omgeving in de darm interageren. In combinatie met schaalbare verwerkingstechnologieën zoals ultrasoon geluid komen toedieningssystemen op basis van liposomen dichter bij industriële haalbaarheid, in plaats van beperkt te blijven tot experimenten in het laboratorium.
Van laboratoriumontwikkeling naar industriële implementatie
In praktische ontwikkelingsprocessen worden systemen van Hielscher Ultrasonics vaak gebruikt als referentieplatforms voor ultrasone liposomenverwerking. Op laboratoriumschaal en bij de ontwikkeling van formuleringen maken compacte ultrasone sondes zoals de UP200Ht en UP400St gecontroleerde verwerking van kleine batches en optimalisatie van methoden mogelijk. Voor industriële productie ondersteunen sonicators met doorstroomreactoren een continue werking, een hoge vermogensdichtheid en lineaire opschaling. Deze eigenschappen sluiten aan bij de eisen van farmaceutische productieomgevingen, waaronder procesbeheersing en reproduceerbaarheid.
Verder dan semaglutide: een platformperspectief
Hoewel semaglutide een zeer relevante modelverbinding is, reiken de implicaties van ultrasone inkapseling in liposomen verder dan één enkel werkzaam farmaceutisch bestanddeel (API). Dezelfde proceslogica geldt voor andere gelipideerde peptiden, peptideconjugaten en nieuwe biologische geneesmiddelen. Naarmate therapeutische peptiden breder worden toegepast bij stofwisselingsziekten, in de oncologie en in de immunologie, zullen schaalbare inkapselingstechnologieën waarschijnlijk doorslaggevende factoren worden bij het bepalen welke toedieningsstrategieën zich van concept tot commerciële realiteit kunnen ontwikkelen.
Een verschuiving naar toediening van peptiden op basis van procestechniek
Liposomaal semaglutide dat met ultrasoon geluid is ingekapseld, illustreert een bredere verschuiving in de farmaceutische ontwikkeling: van formuleringsconcepten die voornamelijk op biologische overwegingen berusten naar toedieningssystemen die zijn gebaseerd op procestechniek en produceerbaarheid. In een vakgebied waarin veel technologieën voor orale toediening van peptiden tijdens de opschaling falen, biedt ultrasone liposomenverwerking een relatief directe en technisch robuuste route van laboratoriumontwikkeling naar industriële productie.
Literatuur / Referenties
- M.E. Barbinta-Patrascu, N. Badea, M. Constantin, C. Ungureanu, C. Nichita, S.M. Iordache, A. Vlad, S. Antohe (2018): Bio-Activity of Organic/Inorganic Photo-Generated Composites in Bio-Inspired Systems. Romanian Journal of Physics 63, 702 (2018).
- Raquel Martínez-González, Joan Estelrich, Maria Antònia Busquets (2016): Liposomes Loaded with Hydrophobic Iron Oxide Nanoparticles: Suitable T2 Contrast Agents for MRI. International Journal of Molecular Science 2016.
- Shah Purvin, Parameswara Rao Vuddanda, Sanjay Kumar Singh, Achint Jain, and Sanjay Singh (2014): Pharmacokinetic and Tissue Distribution Study of Solid Lipid Nanoparticles of Zidov in Rats. Journal of Nanotechnology, Volume 2014.
- Harshita Krishnatreyya, Sanjay Dey, Paulami Pal, Pranab Jyoti Das, Vipin Kumar Sharma, Bhaskar Mazumder (2019): Piroxicam Loaded Solid Lipid Nanoparticles (SLNs): Potential for Topical Delivery. Indian Journal of Pharmaceutical Education and Research Vol 53, Issue 2, 2019. 82-92.
Veelgestelde vragen
Wat zijn GLP-1-peptiden?
GLP-1-peptiden zijn peptidegeneesmiddelen die de werking van incretinen nabootsen en de receptor voor glucagonachtig peptide-1 (GLP-1R) activeren. Deze belangrijke metabole receptor is betrokken bij glucoseafhankelijke insulinesecretie, onderdrukking van de glucagonafgifte, vertraagde maaglediging en regulering van de eetlust. Klinisch gebruikte GLP-1-peptiden (zoals semaglutide) zijn chemisch gemodificeerd om enzymatische afbraak te weerstaan en een langere circulatietijd te bereiken dan natuurlijk GLP-1.
Wat is het verschil tussen semaglutide en tirzepatide?
Semaglutide is een peptide met een enkelvoudige agonistische werking dat selectief de receptor voor glucagonachtig peptide-1 (GLP-1R) activeert, terwijl tirzepatide een dubbele agonist is die zowel de GLP-1-receptor als de receptor voor glucoseafhankelijk insulinotroop polypeptide (GIPR) activeert. Biochemisch gezien is tirzepatide een groter en complexer peptide met sequentie-elementen en receptorbindende domeinen die zijn geoptimaliseerd om op twee incretinereceptoren in te werken, terwijl semaglutide specifiek is ontwikkeld voor activering van GLP-1R met hoge affiniteit. Beide peptiden zijn chemisch gemodificeerd met lipidegroepen om de binding aan plasma-eiwitten te verhogen en de systemische halfwaardetijd te verlengen, maar de werking van tirzepatide op twee receptoren leidt tot bredere metabole signaaloverdracht.
Hoe worden semaglutide en tirzepatide biochemisch geclassificeerd?
Semaglutide wordt biochemisch geclassificeerd als een langwerkend, gelipideerd peptide dat als GLP-1-receptoragonist werkt. Tirzepatide wordt geclassificeerd als een langwerkend, gelipideerd peptide dat als dubbele incretinereceptoragonist werkt, specifiek als GLP-1R/GIPR-co-agonist.
Hielscher Ultrasonics produceert ultrasone homogenisatoren met hoge prestaties, variërend van laboratoriumschaal tot industriële schaal.




